Koranic Science, a Commentary [IO Bijapur 304] تفسیر الجلالین

al-Qurʼān القرآن الكريم This manuscript is now IO Bijapur 304 in the India Office collections. [metadata: Otto Loth, A Catalogue of the Arabic Manuscripts in the Library of the India Office, (volume 1), no. 99 here with further notations and hyperlinks]. 99. B 304. Size 91/2 in. by 6 in.; foll. 315. Twenty-three lines in a page. کتاب تفسیر القران الکریم تالیف الشیخین الامامین العالمین العارفین الکاملین هما سیدنا و شیخنا جلال الدین السیوطی الشافعی مولف النصف الاول و الشیخ جلال الدین المحلّی الشافعی مولف النصف الثانی من اول سورة الکهف الی آخر سورة الفاتحة نفعنا الله تعالی بهما آمین. A concise Commentary on the Koran, commonly called تفسیر الجلالین, by Jalâl al-dîn Muḥammad b. Aḥmad MAḤALLÎ (d. A. H. 864) and Jalâl al-dîn ‘Abd al-raḥmân SUYÛṬÎ (d. A. H. 911). Cf. De Jong, Codd. Bibl. Acad. 161; Cat. Bodl. ii. 64, etc. Printed A. H. 1257, at Calcutta, and many times afterwards. The share of each author in the work is correctly defined in the above inscription.1 This appears from Suyûṭî’s epilogue, at the end of Sû. 17, هذا آخر ما کمّلتُ به تفسیر القران العظیم الذی الّفه الامام العلامة المحقق جلال الدین المحلی الخ Maḥallî began with Sû. 18, and when he had come to the end of the Koran, he turned to the first part, but never finished more than the first Sûrah. The rest, from Sû. 2 to 17, was afterwards done by Suyûṭî. He relates in the same epilogue that he was engaged on this task from Wednesday, 1st Ramaḍân, to Sunday, 10th Shawwâl, 870, and completed the first clean copy on Wednesday, 6th Ṣafar, 871. His work is naturally placed at the beginning, and the commentary to Sû. 1, as belonging still to Maḥallî’s share, is put at the end of the whole. Plainly written. The colophon runs as follows: تم التفسیر و وقع الفراغ من نساخته و کتابته علي ید الفقیر علوی بن السید عبدالله بروم با علوی لطف الله به فی ثلثی نهار الجمعة و تسعة (sic) عشر خلت من شهر رجب المرجب المبارک سنة ست و ثلاثین و مائة بعد الالف من الهجرة النبویة... فی البلدة المسمی بعرکات من قریب جندی فی دولة العزیز سعادت خان اسعد الله صباحه و مساءه و احسن عاقبته آمین. Frequent extracts from Baiḍâwî on the margin. Used and stained. Catal. p. 222, iv. 1 Ḥ. Kh. ii. 358, is wrong.《古兰经》（al-Qurʼān القرآن الكريم） 该手稿现隶属于印度事务部（India Office）馆藏，编号为IO Bijapur 304。 [元数据：奥托·洛特（Otto Loth），《印度事务部图书馆阿拉伯手稿目录》（第一卷），此处编号为第99号，附带更多注释与超链接]。 99. 编号B 304。开本尺寸为9½英寸×6英寸；共315叶，每页含23行文字。 “本书为《高贵古兰经注释》，由两位伊玛目学者、完足的认知者——吾师兼导师贾拉勒丁·苏尤蒂（Jalâl al-dîn SUYÛṬÎ）与贾拉勒丁·迈赫利（Jalâl al-dîn MAḤALLÎ）合著：前者负责前半部分注释，后者则负责自《洞穴章》（سورة الكهف）至《开端章》（سورة الفاتحة）的后半部分注释。求真主襄助二人，阿敏。” 本书为《古兰经》简明注释，通常被称为《俩哲拉莱因注释》（تفسیر الجلالین，意为“两位贾拉勒的注释”），作者为穆罕默德·本·艾哈迈德·贾拉勒丁·迈赫利（Jalâl al-dîn Muḥammad b. Aḥmad MAḤALLÎ，卒于伊斯兰历864年）与阿卜杜勒·拉赫曼·贾拉勒丁·苏尤蒂（Jalâl al-dîn ‘Abd al-raḥmân SUYÛṬÎ，卒于伊斯兰历911年）。可参考：德容（De Jong）《学术图书馆手稿集》（Codd. Bibl. Acad.）第161条；《牛津博德利图书馆目录》（Cat. Bodl.）第二卷第64条等。该书于伊斯兰历1257年在加尔各答首次刊印，此后多次再版。 两位作者的撰写分工已在上述题跋中明确标注。此信息源自苏尤蒂在第17章末尾撰写的跋文：「这便是我完成这部伟大古兰经注释的收尾部分，该注释由伊玛目、学者、博学者贾拉勒丁·迈赫利所始」（هذا آخر ما کمّلتُ به تفسیر القران العظیم الذی الّفه الامام العلامة المحقق جلال الدین المحلی الخ）。 迈赫利自第18章开始注释，在完成整部古兰经的注释后，他转而着手前半部分的注释，但仅完成了第1章的注释。剩余章节（第2章至第17章）的注释后续由苏尤蒂完成。苏尤蒂在同一篇跋文中提及，他于伊斯兰历870年赖买丹月（Ramaḍân）1日周三至闪瓦鲁月（Shawwâl）10日周日期间参与此项工作，并于伊斯兰历871年宰佛月（Ṣafar）6日周三完成了首份干净誊写本。按照惯例，迈赫利的注释被置于卷首，而原本属于迈赫利工作范畴的第1章注释，则被放在了整部著作的末尾。 字迹清晰工整。卷末题跋如下： “此注释业已完成，誊写与抄录工作由穷学者阿里·本·赛义德·阿卜杜拉·布罗姆操持，承蒙真主慈悯，此项工作于希吉莱历1136年（原文标注为“ست و ثلاثین و مائة”，即136，疑有误）尊贵吉庆的莱哲布月（رجب）的周五午后三分之一时段启动，并于当月十九日完成……抄写于詹德（جندی）附近名为阿尔卡（عرکات）的城镇，时值阿齐兹·萨达特汗（العزیز سعادت خان）统治时期。求真主赐福萨达特汗的昼夜，使其获至佳果，阿敏。” 页边频见白达维（Baiḍâwî）注释的摘录。该手稿曾被反复使用，存在污渍与磨损痕迹。 《目录》第222页，第四卷。 1. 《哈·哈书目》（Ḥ. Kh.）第二卷第358条的记载有误。