การคมนาคมอย่างยั่งยืนเริ่มต้นจากการออกแบบอาคาร: นโยบายและมาตรการทางกฎหมายเพื่อส่งเสริมการเดิน การใช้จักรยาน และการเข้าถึงระบบขนส่งสาธารณะในฐานะทางเลือกการเดินทางที่ยั่งยืนเพื่อยกระดับคุณภาพชีวิตในเขตเมือง

รายงานวิจัยฉบับนี้ต้องการศึกษาความเป็นไปได้ในการจัดทำแนวทางส่งเสริมทางเลือกการคมนาคมอย่างยั่งยืนในพื้นที่เมืองโดยเฉพาะการเดินเท้า การใช้จักรยาน และการใช้ระบบขนส่งมวลชนผ่านมาตรการออกแบบอาคารที่สร้างขึ้นใหม่ในประเทศไทย จากการศึกษาพบว่าแม้กรอบนโยบายของประเทศไทยจะปรากฏแนวทางการส่งเสริมการคมนาคมอย่างยั่งยืนอยู่บ้าง ทว่า ในกรอบนโยบายดังกล่าว มาตรการทางกฎหมาย รวมถึงแนวทางปฏิบัติปัจจุบันยังไม่ได้รองรับมาตรการส่งเสริมการคมนาคมอย่างยั่งยืนด้วยการเปลี่ยนพฤติกรรมการเดินทางไปใช้ทางเลือกในการเดินทางที่ยั่งยืนกว่าการใช้รถยนต์ส่วนบุคคลด้วยมาตรการออกแบบอาคารข้างต้นซึ่งจะต่างกับกรณีของประเทศสิงคโปร์ที่นำมาศึกษาถอดบทเรียนในรายงานฉบับนี้เพราะมีกรอบนโยบายการคมนาคมอย่างยั่งยืนที่ชัดเจน โดยเฉพาะอย่างยิ่งการส่งเสริมการเดินเท้า การใช้จักรยาน และการใช้ระบบขนส่งมวลชนอย่างเป็นระบบ ทั้งสอดคล้องกับแผนการพัฒนาเมืองอื่น ๆ รวมถึงมีการนำ เอากลไกการประเมินผลกระทบทางจราจรมาใช้กำกับการออกแบบอาคารทำให้เครื่องมือนี้มิได้ทำหน้าที่เพียงบริหารจัดการจราจรในฐานะผลกระทบของโครงการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์แต่ประการเดียวดังเช่นแนวคิดการประเมินผลกระทบทางจราจรแบบดั้งเดิม หากแต่ยังส่งเสริมการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมการเดินทางไปใช้ทางเลือกการเดินทางที่ยั่งยืนในรูปแบบข้างต้นด้วย กระนั้นแม้ผู้วิจัยเห็นว่าประเทศไทยควรดำเนินรอยตามแนวทางดังกล่าวของประเทศสิงคโปร์ แต่ก็ต้องดำเนินการด้วยความรอบคอบ คำนึงถึงอุปสรรคในบริบทของประเทศไทยเป็นการเฉพาะ และอาจต้องอาศัยการปฏิรูปรวมถึงปรับปรุงกฎหมาย กฎระเบียบ รวมถึงแนวโยบายต่าง ๆ ทั้งในเรื่องกลไกการประเมินผลกระทบทางจราจร ตลอนจนกลไกว่าด้วยการผังเมืองและควบคุมอาคารที่เกี่ยวข้องซึ่งโดยสภาพเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องและสัมพันธ์กับมาตรการออกแบบอาคารเพื่อส่งเสริมการคมนาคมอย่างยั่งยืนอย่างมีนัยสำคัญ

本研究旨在依托泰国新建建筑设计措施，探索制定城市地区可持续交通替代方案的可行性，具体涵盖步行、骑行及公共交通系统的推广。经研究发现，尽管泰国已出台部分可持续交通相关政策框架，但现有法律规范与实践举措，尚未能通过引导出行行为转向比私家车更具可持续性的出行方式，依托前述建筑设计措施支持可持续交通的推广。本研究选取新加坡作为借鉴案例，该国拥有清晰明确的可持续交通政策框架，尤其在系统性推广步行、骑行与公共交通系统方面成效突出，且其政策与其他城市发展规划高度契合；此外新加坡将交通影响评估（Traffic Impact Assessment）机制引入建筑设计指导工作，该机制已不再仅作为单一的开发项目交通影响管控手段，而是同时助力推动出行行为向上述可持续出行方式转变。尽管研究者认为泰国可借鉴新加坡的相关做法，但需谨慎推进，需充分考量泰国本土语境下的各类障碍，可能需要开展全面改革，完善包括交通影响评估机制、城市规划及建筑管控在内的相关法律、法规与政策，而上述举措均与建筑设计促进可持续交通的相关措施紧密相关。