การจัดการความรุนแรงในแผนกฉุกเฉิน โรงพยาบาลระยอง

การวิจัยแบบผสมผสานนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวทางการจัดการความรุนแรงในแผนกฉุกเฉิน โรงพยาบาลระยองการวิจัยประกอบด้วย 3 ระยะ คือ ระยะที่ 1 การสัมภาษณ์เพื่อศึกษาสถานการณ์การจัดการความรุนแรงที่แผนกฉุกเฉินตามการรับรู้ของบุคลากรที่ปฏิบัติงานในแผนกฉุกเฉิน 10 คน  ระยะที่ 2 การประเมินการจัดการความรุนแรงในห้องฉุกเฉิน โรงพยาบาลระยองของพยาบาลในแผนกฉุกเฉิน 24 คน ด้วยแบบสอบถามที่ผู้วิจัยพัฒนาขึ้น ประกอบด้วย 3 ส่วน คือ (1) ข้อมูลทั่วไป (2) การจัดการความรุนแรงในแผนกฉุกเฉิน โรงพยาบาลระยอง และ (3) ข้อเสนอแนะหรือความคิดเห็นเพิ่มเติมเกี่ยวกับแนวทางการจัดการความรุนแรงด้วยคำถามปลายเปิด แบบสอบถามผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ 6 คน ได้ค่า IOC 0.96 ระยะที่3 การสัมภาษณ์เชิงลึกหัวหน้าพยาบาลเกี่ยวกับนโยบายแนวทางการจัดการความรุนแรงที่แผนกฉุกเฉิน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพรรณา ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน วิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพด้วยการวิเคราะห์เนื้อหาผลการวิจัยพบว่า พยาบาลวิชาชีพที่ปฏิบัติงานแผนกฉุกเฉิน โรงพยาบาลระยอง ระบุว่า ในรอบ 1 ปีที่ผ่านมา ได้รับการกระทำรุนแรงด้วยวาจาร้อยละ 100 โดยพบอุบัติการณ์ 1-2 ครั้ง/ปี ร้อยละ 75 และ 3-5 ครั้ง/ปี ร้อยละ 16.6 มากกว่า 6 ครั้ง/ปี ร้อยละ 8.4 โดยปัจจัยที่นำให้เกิดความรุนแรง ได้แก่ ไม่พึงพอใจที่ต้องรอรับบริการนาน ร้อยละ 30 รองลงมา คือ ผู้ป่วยเมาสุรา ร้อยละ 27.14 ผู้ป่วยมีอาการป่วยจิตเวช ร้อยละ 21.43 และ การสื่อสารระหว่างพยาบาลกับญาติไม่เพียงพอ ร้อยละ 17.14 ตามลำดับ การจัดการเมื่อเกิดความรุนแรงแล้ว คือ มีการปรับเกณฑ์การจำแนกระดับความรุนแรงแนวทางการปฏิบัติการพยาบาลให้แตกต่างกับตามระดับความรุนแรง กำหนดแนวทางการดูแลบุคลากรที่ได้รับความรุนแรงอย่างชัดเจนในส่วนของการป้องกันความรุนแรงคือ กำหนดแนวทางการปฏิบัติการพยาบาลโดยการให้ข้อมูลแก่ญาติทุก 30 นาที และในกรณีที่พบว่าผู้รับบริการเมาสุรา หรือ ป่วยจิตเวช กำหนดให้มีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยอยู่ข้างเตียงขณะทำหัตถการ และการจัดอบรมให้กับเจ้าหน้าที่ทุกระดับในเรื่องการเจรจาต่อรอง การป้องกันตัว การควบคุมความรุนแรง และการซ้อมแผนเสมือนจริง || The purpose of this mixed methods research is to explore the guidelines for managing violence in the emergency department of Rayong Hospital.The research consists of 3 phases. Phase 1: in-depth interviews with ten personnel in charge of providing services in the emergency department. Phase 2: evaluate the perceptions of 24 nurses about the management procedure of violence in the emergency department in Rayong Hospital. The questionnaire, developed by the researcher, consisted of 3 parts, 1) general information; 2) management of violence in the emergency department; and 3) open-ended questions. The content validity of the questionnaire was analyzed by 6 experts. The IOC is 0.96.  Phase 3: in-depth interview with the head nurse of Rayong hospital about the policy to manage violence in the emergency department.  Data were analyzed by descriptive statistics and content analysis.The results found that in the past year, 100% of the professional nurses of the emergency department, Rayong Hospital, have been verbally abused. The incidence was reported as 1-2 times/year for 75% of nurses, 3-5 times/year for 16.6%, and more than 6 times/year for 8.4%. The factors that led to the violence were dissatisfaction from having to wait for service for a long time at 30%, followed by the patients being drunk at 27.14%, the patients having mental illness at 21.43%, and insufficient communication between nurses and relatives at 17.14%, respectively. Management measures when violence occurs are modifying the severity classification criteria and conducting nursing practice guidelines to be different according to severity levels, and establishing precise guidelines to care for the personnel who have been subjected to violence. In terms of violence prevention, nursing practices are set by providing information to relatives every 30 minutes. In cases where service recipients are found to be intoxicated or mentally ill, security personnel are assigned to be at the bedside during procedures. Training is also provided to all levels of staff, covering the topics of negotiation, self-defense, and violence control, including virtual reality rehearsals.

本混合方法研究（mixed methods research）旨在探索罗勇医院急诊科暴力管理指南。
本研究共分为三个阶段：
第一阶段：对急诊科10名在岗服务人员开展深度访谈，以了解一线人员感知到的急诊科暴力管理现状。
第二阶段：采用研究者自制的调查问卷，对罗勇医院急诊科的24名护士进行暴力管理流程认知评估。该问卷包含三个部分：1）一般资料；2）急诊科暴力管理情况；3）开放式问题。研究邀请6名专家对问卷进行内容效度（content validity）检验，得出内容效度指数（IOC）为0.96。
第三阶段：对罗勇医院急诊科护士长开展深度访谈，围绕急诊科暴力管理相关政策展开研讨。
本研究采用描述性统计（descriptive statistics）与内容分析（content analysis）对数据进行处理。
研究结果显示：罗勇医院急诊科的专科护士在过去一年内均曾遭遇言语虐待（verbal abuse）。其中75%的护士报告年发生次数为1-2次，16.6%为3-5次，8.4%为6次以上。引发暴力事件的危险因素依次为：服务等待时长过长引发不满（占比30%）、患者醉酒（27.14%）、患者存在精神疾病（21.43%），以及医护人员与家属沟通不足（17.14%）。
暴力发生后的应对措施包括：修订暴力严重程度分级标准，制定匹配不同暴力等级的护理实践指南，并明确针对遭受暴力侵害人员的护理关怀规范。在暴力预防方面，规定需每30分钟向家属通报一次相关信息；对于醉酒或存在精神疾病的服务对象，在实施诊疗操作时需安排安保人员值守病床。此外，研究还为各层级医护人员提供相关培训，涵盖沟通谈判、自我防卫、暴力管控等内容，并配备虚拟现实（virtual reality）实景演练环节。