Uiterweg achter 83 te Aalsmeer, gemeente Aalsmeer Een bureauonderzoek

Op basis van het bureauonderzoek is een gespecificeerde archeologische verwachting opgesteld. Hieruit volgt dat de diepere ondergrond van het plangebied, circa 4,0 m -mv (circa 4,3 m -NAP), uit mariene getijdenafzettingen (Laagpakket van Wormer, Formatie van Naaldwijk) bestaat. Indien sprake is van getij-inversieruggen dient rekening te worden gehouden met archeologische sporen en vondsten uit het Neolithicum. Omdat tot op heden in het onderzoeksgebied geen vondsten en/of sporen uit deze periode bekend zijn, is het de vraag in hoeverre het toenmalige getijdenlandschap geschikt was voor bewoning. In de periode Bronstijd tot en met Vroege Middeleeuwen bevond zich ter plaatse van het onderzoeksgebied een uitgestrekt veenmoeras. Op grond van de natte omstandigheden en afwezigheid van grote rivieren die toegang zouden kunnen verschaffen tot het gebied wordt de kans op de aanwezigheid van archeologische sporen in het veen (Hollandveen Laagpakket, Formatie van Nieuwkoop) gering geacht. Vanaf de Late Middeleeuwen werd het gebied op grote schaal ontgonnen en in gebruik genomen voor de landbouw. De intensieve ontginningen leidden tot oxidatie en inklinking van het veen, waardoor het gebied steeds lager kwam te liggen. Vanwege wateroverlast die daardoor ontstond schoof de bewoning gefaseerd naar het zuidoosten. Hierbij ontstond het bebouwingslint langs de Uiterweg. Op basis van bekende historische gegevens moet ter plaatse van de onverveende landstrook langs de Uiterweg, waar het plangebied deel van uitmaakt, rekening worden gehouden met resten uit met name de Nieuwe tijd (vanaf de 16e eeuw). Uit het minuutplan van de gemeente Aalsmeer (1827) komt naar voren dat de aanwezige bebouwing op korte afstand van de Uiterweg was gesitueerd. De achterliggende gronden, waartoe het plangebied kan worden gerekend, waren onbebouwd en bestonden uit teelland. Eventuele resten zullen dan ook uit sporen van landbewerking en losse vondsten (van elders afkomstig) bestaan. Sporen van bewoning zijn niet te verwachten. De randen van het plangebied maakten deel uit van het omringende oppervlaktewater en zijn pas na aanplemping begin jaren vijftig van de vorige eeuw als teelland in gebruik genomen. De bodemopbouw in deze delen van het plangebied zal uit opgebaggerd veen bestaan. Hier zijn geen in situ archeologische resten te verwachten. Bij graafwerkzaamheden ten behoeve van de realisatie van nieuw oppervlaktewater en het aanbrengen van oeverversterking zal in delen van het plangebied de bodemopbouw en daarmee het archeologisch bodemarchief worden verstoord. Dit ‘archief’ zal waarschijnlijk uitsluitend sporen van landbewerking en losse vondsten uit de Nieuwe tijd (vanaf de 16e eeuw) herbergen. Aan dergelijke resten wordt geen of een beperkte archeologische waarde toegedicht.

本研究基于桌面考古调研（desk-based archaeological research）拟定了针对性考古预期。据此可知，研究区域的深层地下土层（标高约-4.0米，即约-4.3米荷兰国家基准面（Normaal Amsterdams Peil, NAP））由海洋潮汐沉积层组成，对应沃尔默尔薄层（Laagpakket van Wormer）与奈尔德魏克组（Formatie van Naaldwijk）。若区域内存在潮汐反转脊，则需考虑新石器时代的考古遗迹与出土遗物。截至目前，研究区域内尚未发现该时期的遗迹或遗物，故需探讨彼时潮汐地貌是否适宜人类定居。青铜时代至中世纪早期，研究区域范围内曾分布大片泥炭沼泽。鉴于该区域环境湿润且无大型河流作为通行通道，泥炭层（荷兰泥炭薄层（Hollandveen Laagpakket）与纽克普组（Formatie van Nieuwkoop））中存在考古遗迹的可能性极低。中世纪晚期起，该区域被大规模开垦并用于农业生产。高强度开垦活动导致泥炭氧化与沉降，区域海拔持续下降。由此引发的水患问题，使得人类定居点逐步向东南方向迁移，最终形成沿乌特路（Uiterweg）分布的建筑带。根据已知历史资料，作为乌特路沿线未硬化地带一部分的本研究区域，需重点关注近代（16世纪起）的遗存遗迹。阿尔斯梅尔（Aalsmeer）市政当局1827年的规划图纸显示，彼时的建筑均紧邻乌特路分布。本研究区域所属的后方地块彼时未进行建筑开发，仅作为耕地使用，因此该区域现存遗迹仅可能为农田耕作痕迹与外来散落遗物，无居住类遗迹留存的可能。研究区域的边缘曾属于周边水域，直至20世纪50年代初通过填土改造为耕地，该区域的土层由疏浚而来的泥炭构成，不存在原位考古遗存。在开展新建地表水体及岸坡加固工程的土方作业时，研究区域部分地块的土层结构及考古土壤档案将遭到破坏。该“考古档案”大概率仅留存近代（16世纪起）的农田耕作痕迹与散落遗物，此类遗存不具备或仅具备极低的考古价值。