การดำเนินงานสหกรณ์ภาคเกษตรในจังหวัดสตูลหลังการปรับตำแหน่งสหกรณ์อำเภอ

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา (1) ปัจจัยส่วนบุคคลของบุคลากรภาคสหกรณ์และภาคราชการสหกรณ์ในจังหวัดสตูล (2) ระดับความสำคัญของปัญหาการดำเนินงานของสหกรณ์ (3) ความสัมพันธ์ของปัจจัยส่วนบุคคลของบุคลากรภาคสหกรณ์ และภาคราชการสหกรณ์กับปัญหาการดำเนินงานของสหกรณ์ภาคเกษตรในจังหวัดสตูลประชากรที่ใช้ในศึกษา คือ บุคลากรสหกรณ์ภาคเกษตรจีงหวัดสตูลก่อน พ.ศ.2545 ได้แก่ คณะกรรมการดำ เนินการฝ่ายจัดการ เจ้าหน้าที่ส่งเสริมสหกรณ์ และเจ้าหน้าที่ตรวจบัญชีสหกรณ์ โดยศึกษาจากกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 85 คน เครื่องมือที่ใช้ คือแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติทดสอบไคสแควร์ และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการศึกษาพบว่า 1) บุคลากรภาคสหกรณ์และภาคราชการสหกรณ์ส่วนใหญ่เพศชาย อายุ 36-45 ปี ระดับ การศึกษามัธยมศึกษา ประสบการณ์ในการทำงาน 11-20 ปี 2) ระดับความสำคัญ ปัญหาการดำเนินงานของสหกรณ์ พบว่า (1) ปัญหาภายในของสหกรณ์โดยภาพรวมอยู่ในระดับ ปานกลาง โดยมีระดับของปัญหาตามลำดับ คือ ด้านบุคคล ด้านการดำเนินธุรกิจ ด้านวัสดุอุปกรณ์ ด้านเงินทุน และด้านการจัดการ (2) ระดับ ความสำคัญของปัญหาภายนอกของสหกรณ์โดยภาพรวมอยู่ในระดับปานกลางโดยมีระดับของปัญหาตามลำดับ คือ ด้านนโยบายภาครัฐ ด้านการสร้างเครือข่ายสหกรณ์ และกฎหมายระเบียบและข้อบังคับสหกรณ์ 3) ความสัมพันธ์ของปัจจัยส่วนบุคคลกับ ปัญหาการดำเนินงานภายในของสหกรณ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 พบว่า เพศ มีความสัมพันธ์กับปัญหาด้านสมาชิกสหกรณ์ เจ้าหน้าที่ส่งเสริมสหกรณ์ และด้านวัสดุอุปกรณ์ อายุ มีความสัมพันธ์กับ ปัญหาด้านฝ่ายจัดการสหกรณ์ และด้านเจ้าหน้าที่ส่งเสริมสหกรณ์ วุฒิการศึกษา มีความสัมพันธ์กับปัญหาด้านคณะกรรมการดำเนินการตำแหน่งงาน มีความสัมพันธ์กับ ปัญหาด้านเงินทุน และการดำเนินธุรกิจสหกรณ์ และประสบการณ์ในการทำงาน มีความสัมพันธ์กับปัญหาด้านการดำเนินธุรกิจสหกรณ์ ความสัมพันธ์ของปัจจัยส่วนบุคคลต่อปัญหาการดำเนินงานภายนอกของสหกรณ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 พบว่า เพศมีความสัมพันธ์กับปัญหาด้านกฎหมาย ระเบียบ ข้อบังคับสหกรณ์ การศึกษา มีความสัมพันธ์กับปัญหาด้านนโยบายรัฐ ตำแหน่งงาน มีความสัม พันธ์กับปัญหาการสร้างเครือข่ายสหกรณ์ || The objectives of this research were to study (1) the personal factors of cooperatives personnel and personnel of the Cooperative Promotion Department in Satun Province; 2) their perceptions of the relative importance of various problems with cooperatives’ operations; and 3) the relationships between personal factors and perceptions about problems with cooperatives’ operations. The sample population was 85 people involved with agricultural cooperatives in Satun Province before 2002, consisting of members of cooperative operations committees, cooperative managers, cooperative accountants, and personnel of the government-sector Cooperative Promotion Department. Data were collected using a questionnaire and analyzed using frequency, percentage, mean, standard deviation, chi square test and content analysis.The results showed that 1) Most of the samples were male, age 36-45, educated to secondary school level, and had 11-20 years experience working in the cooperative sector. 2) Overall, the internal problems of cooperatives were rated at “medium” level; in order of descending importance they were individual people problems, business operations problems, materials/equipment problems, financial problems and management problems. The external problems of cooperatives were also rated at “medium” level overall; in order of descending importance they were government policy, network building, and laws/regulations/rules. 3) The following statistically significant (p> 0.05) relationships were identified the samples’ personal factors and their perception of the importance of cooperatives’ internal problems: sex was related to problems with cooperative members, Cooperative Promotion Department personnel and materials/equipment. Age was related to problems with management and Cooperative Promotion Department personnel. Educational level was related to problems with operations committees. Work position was related to problems with capital and business operations. Years of work experience was related to problems with business operations. The following statistically significant (p> 0.05) relationships were identified the samples’ personal factors and their perception of the importance of cooperatives’ external problems: sex was related to problems with laws/regulations/rules. Educational level was related to problems with government policies. Work position was related to problems with network building.

本研究旨在探究三方面核心内容：
1. 沙敦府合作社（Cooperative）从业人员及政府合作社促进部门工作人员的个人特征因素；
2. 合作社运营问题的相对重要性感知水平；
3. 个人特征因素与沙敦府农业合作社运营问题之间的关联关系。

本研究的研究对象为2002年（佛历2545年）前沙敦府农业合作社从业人员，共计85名样本，涵盖合作社运营委员会成员、合作社管理人员、合作社会计人员及政府部门合作社促进人员。

本研究采用问卷调查法收集数据，运用频数、百分比、均值、标准差、卡方检验（Chi Square Test）及内容分析（Content Analysis）对数据进行统计分析。

研究结果显示：
1. 样本群体中多数为男性，年龄介于36-45岁之间，学历为中等教育水平，从业年限为11-20年。
2. 合作社内部运营问题整体处于中等重要性水平，按重要性从高到低排序依次为：人员相关问题、业务运营问题、物资设备问题、资金问题及管理问题。合作社外部运营问题整体同样处于中等重要性水平，按重要性从高到低排序依次为：政府政策层面、合作社网络建设层面及法律法规与合作社规章层面。
3. 在0.05的显著性水平下，个人特征因素与合作社内部运营问题重要性感知存在显著统计学关联：性别与合作社社员相关问题、合作社促进部门人员相关问题及物资设备问题存在关联；年龄与合作社管理层面问题、合作社促进部门人员相关问题存在关联；学历水平与运营委员会相关问题存在关联；工作岗位与资金问题及合作社业务运营问题存在关联；工作年限与合作社业务运营问题存在关联。

在0.05的显著性水平下，个人特征因素与合作社外部运营问题重要性感知同样存在显著统计学关联：性别与法律法规及合作社规章相关问题存在关联；学历水平与政府政策相关问题存在关联；工作岗位与合作社网络建设相关问题存在关联。