Een karterend archeologisch inventariserend veldonderzoek door middel van boringen aan de Katsberg te Meijel (L)

<p>Uit de landschappelijke ligging op de flank van een dekzandrug blijkt dat het plangebied vanaf het Laat-Paleolithicum gunstig is geweest voor jagers-verzamelaars en in het Neolithicum voor landbouwers. Na het Neolithicum waren de omstandigheden dusdanig nat dat het plangebied een ongunstige vestigingslocatie was. In het hele plangebied kunnen archeologische resten voorkomen uit alle archeologische perioden. De kans op het voorkomen van resten uit het Laat-Paleolithicum tot Neolithicum is hoog. De kans op het voorkomen van resten uit de Bronstijd tot de Nieuwe tijd is laag. De archeologische resten komen voor direct aan of onder het maaiveld. De vondstenlaag wordt verwacht in de eerste 30 cm beneden het maaiveld. Archeologische sporen worden binnen 50 cm beneden het maaiveld verwacht. De archeologische resten bestaan hoofdzakelijk uit aardewerk- of vuursteenstrooiingen. Organische resten en bot zullen door de relatief droge en zure bodemomstandigheden slecht zijn geconserveerd. Het complextype en de omvang kunnen niet nader worden gespecificeerd door de beperkte gegevens. Als er in het plangebied (lokaal) een laag stuifzand is afgezet dan kunnen archeologische resten op grotere diepte worden verwacht. Als er in het plangebied geen afdekkende laag stuifzand is afgezet dan is de kans groot dat mogelijke archeologische resten door de ontginningen in de 20e eeuw zijn vergraven.<br>Het karterend inventariserend booronderzoek heeft uitgewezen dat op de locatie verspoelde dekzanden voorkomen met daarop een restant van het voormalige veenpakket en een moerige eerdlaag. Door de aanwezigheid van de veenlaag kan worden gesteld dat de oorsponkelijke dekzandtopografie nog intact is. Er heeft zich echter geen bodem gevormd in het dekzand. In de top van het zand zijn tijdens het zeven van de genomen monsters geen archeologische indicatoren aangetroffen.<br>Geconcludeerd kan worden dat, door de aanwezigheid van veen, de trefkans op archeologische resten van na het Neolithicum, zoals verwacht, klein is. Verder is met de karterende boringen aangetoond dat binnen de onderzoekslocatie geen sprake is van een vuursteenvindplaats. De voorgenomen werkzaamheden vormen dan ook geen bedreiging voor het archeologische erfgoed.</p>

从研究区域地处风积砂垄（dekzandrug）侧翼的地貌位置可知，自旧石器时代晚期（Laat-Paleolithicum）起，该区域便对狩猎采集者极为适宜，新石器时代（Neolithicum）亦适合农耕人群定居。新石器时代之后，区域环境因过度湿润，不再适宜人类定居。整个研究区域内，各考古时期的遗存均有可能存在。其中旧石器时代晚期至新石器时代遗存的发现概率较高，而青铜时代（Bronstijd）至近代（Nieuwe tijd）遗存的发现概率较低。考古遗存多直接分布于地表或地表以下，出土层位预计位于地表下0至30厘米范围内，考古遗迹则多分布于地表下50厘米以浅区域。
本次发现的考古遗存以陶器或燧石（vuursteen）碎屑为主。由于土壤相对干燥且呈酸性，有机遗存与骨骼的保存状况通常较差。受限于现有数据，无法进一步明确遗存的组合类型与分布规模。若研究区域（局部）存在风积砂覆盖层，则可在更深层位发现考古遗存；若区域未形成覆盖性风积砂层，则大概率存在的考古遗存已因20世纪的开发活动遭到破坏。通过制图式考古勘探钻孔（karterend inventariserend booronderzoek）可知，该区域分布有再沉积风积砂，其上残存原有泥炭层与沼泽化土层。结合泥炭层的存在，可判定原始风积砂的地貌形态仍保存完整，但风积砂层中未形成次生土壤。对获取的砂样进行筛分后，未在砂层顶部发现考古学指示物。
综上，受泥炭层影响，新石器时代之后的考古遗存发现概率确实较低。同时，制图勘探钻孔证实本次研究区域内不存在燧石采集点，因此拟建工程不会对考古遗产造成威胁。