Neptunuslaan 13, Bilthoven

<p>Op de geomorfologische kaart van Nederland staat het gehele plangebied als niet gekarteerd aangegeven vanwege de ligging in de bebouwde kom van Bilthoven. Westelijk en oostelijk van het plangebied staat de geomorfologische eenheid Gordeldekzandweling (code 3L6) aangegeven, iets verder westelijk van het plangebied staat de geomorfologische eenheid Vlakte van ten dele verspoelde dekzanden (code 2M9) aangegeven. Deze kunnen mogelijk geëxtrapoleerd worden naar het plangebied. Volgens de bodemkaart ligt het plangebied eveneens in een bebouwde zone Afgaande op de bodemtypes die in de omgeving zijn gekarteerd is het waarschijnlijk dat binnen het plangebied lage enkeerdgronden op lemig fijn zand voorkomen. Het plangebied valt waarschijnlijk onder grondwatertrap VII. Dit betekent Het plangebied is gesitueerd op het dekzand van de Utrechtse Heuvelrug afgedekt door een esdek. Eerder archeologisch onderzoek in het onderzoeksgebied laat zien dat de bodem in het pleistocene dekzand onder het aanwezige esdek intact kan zijn. Hier kunnen resten aanwezig zijn uit het Laat-Paleolithicum tot en met de Vroege Middeleeuwen. In het esdek zelf kunnen archeologische resten zoals bijvoorbeeld aardewerk aanwezig zijn vanaf de Middeleeuwen tot en met de Nieuwe tijd. Op de archeologische verwachtings- en beleidsadvieskaart van de gemeente de Bilt (het rapport) staat vermeld dat de wandkaart van B.F. van Berckenrode (uitgave W.J. Blaeu, 1621) inzicht biedt in de ontwikkeling van de bewoningslinten langs de ontginningsassen en weteringen. Tevens komt het duingebied in het oosten van de gemeente De Bilt duidelijk naar voren. De linten langs de oude wetering, de Nieuwe Wetering en Sint Maartensdijk zijn zichtbaar. Ook het lint bij Westbroek is aangegeven. In het zuidoosten van de gemeente is het wegenpatroon in ontwikkeling waarlangs zich eveneens bewoning concentreerde, zoals De Bilt bij de weg langs het Vrouwenklooster en de bebouwing bij Oostbroek. Een kleine concentratie van bebouwing is zichtbaar bij het toponiem ‘Hooch Bilt’; het latere Bilthoven. Het plangebied zelf is in gebruik als weiland op de kadastrale kaart 1811/1832 waarbij op de topografische kaart van 1850 hetzelfde weiland is versnipperd. In het plangebied kunnen dus oude sloten en of greppels in de bodem aanwezig zijn. Ten oosten van het plangebied is op de kaart van 1850 wat lijkt een Huize Brandenburg te zien. Verder naar het oosten is de gelijknamige bergraafplaats Brandenburg aanwezig. Op de topografische kaart uit 1973 is het plangebied opgenomen in de bebouwde kom van Bilthoven de wijk Brandenburgen is het Huis (eigen interpretatie) Brandenburg niet meer te zien. Op basis van de bodemkaart (het plangebied is zelf niet gekarteerd maar door extrapolatie van de gegevens in de directe omgeving kan worden aangenomen dat het gelegen is op een enkeerdgrond, een esdek) en informatie uit ARCHIS 3 (archeologische database) kunnen in de top van de pleistocene afzettingen/dekzand sporen en resten vanaf het Paleolithicum tot en met de Romeinse tijd aanwezig zijn (afb. 2). Esdekken ontstonden vanaf de Middeleeuwen door ophoging met bemeste plaggen. Hoewel de oorspronkelijke top van de pleistocene afzettingen met eventuele bodemhorizonten of cultuurlagen vaak in de basis van het esdek is opgenomen, vormen esdekken een goede barrière tegen verstoring door ploegen en latere bodemingrepen. Resten vanaf de Middeleeuwen en de Nieuwe tijd kunnen in en op het esdek aanwezig zijn. In het plangebied kunnen resten van tijdelijke kampementen uit het Paleo- en Mesolithicum aanwezig zijn. Deze zullen met name uit vuursteenverspreidingen en mogelijk (haard)kuilen bestaan. Resten uit de periode Neolithicum tot en met de Middeleeuwen kunnen bestaan uit huisplattegronden, bijgebouwen, afvalkuilen, waterputten, erfafscheidingen, en landgebruik en -inrichting. Door de zeer waarschijnlijke aanwezigheid van een esdek met daaronder pleistocene dekzandafzettingen is voor het plangebied een hoge verwachting op archeologische resten toegekend. Bodemingrepen zullen deze indien aanwezig vernietigen. Aanbevolen wordt het uitvoeren van een inventariserend veldonderzoek in de vorm van een verkennend booronderzoek (6 boringen) in het plangebied om de mate van intactheid van de bodem- en daarmee de kans op de aanwezigheid van archeologie en eventuele vervolgstappen te bepalen. Met betrekking tot de aanbevelingen/bevindingen uit onderhavig bureauonderzoek dient contact opgenomen te worden met het bevoegd gezag, de gemeente de Bilt.</p>

在荷兰地貌图中，由于该规划区域位于比尔特霍芬（Bilthoven）建成区内，整片区域均被标注为未测绘区域。规划区域西侧与东侧均标注有地貌单元Gordeldekzandweling（代码3L6）；规划区域稍西侧则标注有地貌单元Vlakte van ten dele verspoelde dekzanden（代码2M9），上述地貌单元可向规划区域进行外推。根据土壤图，该规划区域同样处于建成区范围。结合周边已测绘的土壤类型推测，规划区域内大概率存在发育于黏化细砂之上的薄层潜育土（enkeerdgronden）。该规划区域大概率属于VII级地下水位埋深带，这意味着其坐落于乌得勒支高地（Utrechtse Heuvelrug）的表层砂之上，被一层腐殖砂覆盖层（esdek）所覆盖。此前在该研究区域开展的考古调查显示，腐殖砂覆盖层下方的更新世表层砂地层大概率保存完好，其中可能存有旧石器时代晚期至中世纪早期的考古遗存。腐殖砂覆盖层本身则可能存有中世纪至近现代的考古遗存，例如陶器等。比尔特市（de Bilt）的考古预期与政策咨询地图（本报告）显示，B.F. van Berckenrode绘制的地形图由W.J. Blaeu于1621年出版，该图可展现沿开垦通道与排水沟分布的聚落带发展脉络。同时，比尔特市东部的沙丘区域也清晰可见。沿老排水沟、新排水沟（Nieuwe Wetering）与圣马丁迪克（Sint Maartensdijk）的聚落带清晰可辨，西布鲁克（Westbroek）附近的聚落带亦有标注。在比尔特市东南部，道路网络逐步成型，沿线形成了聚落集中区，例如位于修道院路沿线的比尔特镇，以及奥斯特布鲁克（Oostbroek）附近的建筑。一处小型聚落集中区可见于地名‘Hooch Bilt’，即日后的比尔特霍芬。在1811/1832年的地籍图中，该规划区域曾作为牧场使用；而在1850年的地形图中，同一片牧场已被分割破碎。因此，规划区域的地下可能存有古沟渠或沟痕。在1850年的地形图中，规划区域东侧可见一处疑似布兰登堡庄园（Huize Brandenburg）的地标。再往东则有同名的布兰登堡公墓。1973年的地形图显示，该规划区域已纳入比尔特霍芬的建成区，布兰登堡庄园（本人解读）已不可见。结合土壤图信息（规划区域自身未被测绘，但通过周边区域数据外推可推断，该区域发育有薄层潜育土与腐殖砂覆盖层）以及ARCHIS 3考古数据库的资料，更新世沉积物/表层砂的顶部地层中，可能存有旧石器时代至罗马时期的遗存（见图2）。腐殖砂覆盖层形成于中世纪，由施加过粪肥的草皮堆筑而成。尽管更新世沉积物的原始顶部及其可能存在的土壤层或文化层常被纳入腐殖砂覆盖层的基底，但腐殖砂覆盖层可有效抵御耕作与后续土体扰动带来的破坏。中世纪至近现代的遗存可存在于腐殖砂覆盖层内部或其表面。规划区域内可能存有旧石器时代与中石器时代的临时营地遗存，这类遗存通常以燧石散布点及可能的（灶）坑形式存在。新石器时代至中世纪的遗存则可能包括房址、附属建筑、垃圾坑、水井、围栏遗迹以及土地利用与营建痕迹。鉴于该区域大概率覆盖有腐殖砂覆盖层，其下保存有更新世表层砂沉积物，因此该规划区域被评定为具有较高考古遗存预期。若开展土体工程活动，这类遗存若存在则会遭到破坏。建议在规划区域内开展勘探性钻探调查（共6个钻孔），以探明土体与地层的完整程度，进而确定考古遗存存在的可能性及后续工作方向。关于本研究报告中的建议与发现，需联系主管部门——比尔特市（de Bilt）政府进行沟通。