Getuigen Verhalen, Reis van de Razzia, interview met Theo Zonneveld

p>THEO ZONNEVELDTheo werkte in het kader van de werkverschaffing in de Noordoostpolder, in Emst. Daar werden razzia's gehouden, wat een reden was voor Theo om via Urk terug te keren naar Rotterdam. Toen de razzia in Rotterdam werd gehouden, vertelde Theo's moeder dat hij wel kon gaan, dat kwam goed uit met de voedselvoorziening. In München gaven Theo en zijn broers zich op meubelmaker, maar er bleek geen werk te zijn, waardoor ze maar speelgoed zijn gaan maken. Dat werd af en toe geruild voor eten. Theo heeft een aantal bombardementen van dichtbij meegemaakt. Na de bevrijding werd het dorp door de dwangarbeiders en krijgsgevangenen geplunderd. SAMENVATTING VAN HET ONDERWERP. Op de avond van 9 november 1944 werd er een cordon rond Rotterdam en Schiedam gelegd door het Duitse leger. Alle belangrijke bruggen en strategische punten waren afgezet, trams reden niet meer en het telefoonverkeer was geblokkeerd. Op de twee daarop volgende dagen werden ruim 52.000 Rotterdammers en Schiedammers tussen de zeventien en veertig jaar oud opgepakt en afgevoerd richting Duitsland om daar dwangarbeid te verrichten in veelal beroerde omstandigheden.De Razzia van Rotterdam is een van de grootste klopjachten die het Duits Nationaalsocialistische regime heeft gehouden. Het verzetsblad Vrij Nederland reageerde dan ook geschokt, het schreef op 14 december 1944: ‘Vijftigduizend Nederlandse mannen laten zich als schapen wegvoeren en evenzoveel vrouwen zien toe hoe hun mannen en zoons weerloos naar Hitlers slachtbank worden geleid’.Het project Reis van de Razzia is gebaseerd op gefilmde getuigenissen van mannen die de razzia en de daaropvolgende reis hebben meegemaakt, om een hiaat in de geschiedschrijving te vullen en om inzicht te geven in de gebeurtenissen aan de hand van het thema "Handelingsruimte van een individu in een samenleving onder druk".<

THEO ZONNEVELD
Theo曾在东北圩田（Noordoostpolder）的埃姆斯特（Emst）参与就业安置项目工作。当地发生了搜捕行动，这促使Theo经由厄尔克（Urk）返回鹿特丹（Rotterdam）。当鹿特丹的搜捕行动展开时，Theo的母亲告诉他可以离开，这在食品供应方面是个明智的选择。在慕尼黑（München），Theo和他的兄弟们试图从事家具制作行业，但发现无工可做，于是转而制作玩具。这些玩具偶尔会被用来交换食物。Theo近距离经历了多次轰炸。解放后，村庄遭到强迫劳工和战俘的洗劫。

主题摘要
1944年11月9日晚，德军在鹿特丹和斯希丹（Schiedam）周边设立封锁线。所有重要桥梁和战略要地均被封锁，电车停运，电话通讯中断。在随后的两天里，超过52000名年龄介于17至40岁之间的鹿特丹及斯希丹居民被逮捕，并被送往德国，在极其恶劣的条件下从事强迫劳动。
鹿特丹搜捕行动是德国纳粹政权实施的规模最大的搜捕行动之一。抵抗运动报纸《自由荷兰》（Vrij Nederland）对此表示震惊，并于1944年12月14日写道：“五万名荷兰男子像绵羊一样被带走，同样多的妇女眼睁睁看着她们的丈夫和儿子无助地被送往希特勒的屠宰场。”
“搜捕之旅”项目（Reis van de Razzia）基于经历过此次搜捕行动及后续旅程的男性幸存者的影像证词，旨在填补历史记载中的空白，并通过“压力社会中个体的行动空间”这一主题，深入解析相关事件。