ผลทางคลินิกของการใช้น้ำยาบ้วนปากลิสเตอรินฉีดล้างภายในร่องลึกปริทันต์ร่วมกับการบ้วนปากเสริมการขูดเหงือกช่วงล่างในโรคปริทันต์อักเสบในผู้ใหญ่

ศึกษาผลการเปลี่ยนแปลงทางคลินิกหลังจากการใช้น้ำยาบ้วนปากลิสเตอรินฉีดล้างภายในร่องลึกปริทันต์ร่วมกับการบ้วนปากเสริมการขูดเหงือกช่วงล่าง เปรียบเทียบกับการขูดเหงือกช่วงล่างร่วมกับการฉีดล้างภายในร่องลึกปริทันต์ด้วยน้ำกลั่น และการขูดเหงือกช่วงล่างเพียงอย่างเดียว โดยศึกษาผู้ป่วยโรคปริทันต์อักเสบในผู้ใหญ่ จำนวน 36 คน ในช่วงเวลา 12 สัปดาห์ ผู้ป่วยได้รับการรักษาแตกต่างกัน โดยการสุ่มจากกลุ่มตัวอย่างที่ได้รับการแบ่งชั้นตามระดับคะแนนดัชนีคราบจุลินทรีย์ แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง ได้แก่ กลุ่มที่ขูดเหงือกช่วงล่างร่วมกับการฉีดล้างภายในร่องลึกปริทันต์ และบ้วนปากด้วยลิสเตอริน และกลุ่มควบคุม 2 กลุ่ม ได้แก่ กลุ่มที่ขูดเหงือกช่วงล่างร่วมกับการฉีดล้างภายในร่องลึกปริทันต์ด้วยน้ำกลั่น และกลุ่มขูดเหงือกช่วงล่างเพียงอย่างเดียว การฉีดล้างทำสัปดาห์ละ 1 ครั้ง ติดต่อกัน 4 สัปดาห์ และการบ้วนปากทำวันละ 2 ครั้ง ในช่วงเวลา 12 สัปดาห์ โดยก่อนให้การรักษาผู้ป่วยจะได้รับการขูดหินน้ำลาย เกลารากฟัน และสอนวิธีดูแลอนามัยช่องปากแล้วนัดผู้ป่วยเข้าสู่การวิจัยอีก 1 เดือนถัดไปโดยถือเป็นสัปดาห์ที่ 0 ก่อนการรักษาในสัปดาห์ที่ 0 และหลังการรักษาในสัปดาห์ที่ 6 และ 12 จะวัดค่าทางคลินิก ได้แก่ ดัชนีเหงือกอักเสบ ดัชนีคราบจุลินทรีย์ และอาการเลือดออก รวมทั้งความลึกของร่องลึกปริทันต์ และระดับการยึดติดของอวัยวะปริทันต์ที่ได้จากการวัด ซึ่งวัดด้วยฟลอริดาโพรบ และฟลอริดาดิสก์โพรบร่วมกับชิ้นปิดฟันด้านบดเคี้ยว ผลการวิจัย พบว่าทุกกลุ่มการรักษาสามารถทำให้ลักษณะทางคลินิกดีขึ้นได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) เมื่อเปรียบเทียบกับก่อนการรักษา โดยผลการรักษาที่สัปดาห์ที่ 12 กลุ่มทดลองที่ใช้ลิสเตอริน กลุ่มควบคุมที่ใช้น้ำกลั่น และกลุ่มควบคุมที่ขูดเหงือกช่วงล่างเพียงอย่างเดียวสามารถลดความลึกของร่องลึกปริทันต์ได้ 1.24, 0.71 และ 0.61 มิลลิเมตร และเพิ่มระดับการยึดติดของอวัยวะปริทันต์ได้ 0.51, 0.24 และ 0.23 มิลลิเมตร ตามลำดับ และเมื่อเปรียบเทียบระหว่างการรักษากลุ่มทดลองจะลดดัชนีคราบจุลินทรีย์ ลดความลึกของร่องลึกปริทันต์ และเพิ่มระดับการหดตัวของเหงือกได้มากกว่ากลุ่มควบคุมทั้งสองอย่างมีนัยสำคัญ ทั้งในสัปดาห์ที่ 6 และ 12 ส่วนดัชนีเหงือกอักเสบ และอาการเลือดออกในกลุ่มทดลองจะลดลงแตกต่างจากกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญในสัปดาห์ที่ 12 และถึงแม้ว่ากลุ่มลิสเตอรินจะเพิ่มระดับการยึดติดของอวัยวะปริทันต์ได้มากกว่ากลุ่มควบคุมทั้งสองแต่ไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p>0.05) ดังนั้นการใช้ ลิสเตอรีนไม่ได้ช่วยเพิ่มระดับการยึดของอวัยวะปริทันต์มากกว่าการขูดเหงือกช่วงล่างเพียงอย่างเดียว การลดลงของร่องลึกปริทันต์ของกลุ่มทดลองน่าจะมาจากการหดตัวของเหงือกเป็นส่วนใหญ่ จากผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่า การใช้ลิสเตอรีนฉีดล้างภายในร่องลึกปริทันต์ร่วมกับการบ้วนปากเสริมการขูดเหงือกช่วงล่างในโรคปริทันต์อักเสบในผู้ใหญ่ ถึงแม้ว่าไม่สามารถทำให้มีการเพิ่มระดับการยึดติดของอวัยวะปริทันต์ได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ แต่สามารถทำให้ลักษณะทางคลินิกดีขึ้นมากกว่ากลุ่มควบคุมจึงอาจจะเป็นทางเลือกหนึ่งที่ นำไปใช้เสริมการรักษาโรคปริทันต์อักเสบในผู้ใหญ่ได้ แต่ควรคำนึงถึงการหดตัวของเหงือกที่มากกว่ากลุ่มควบคุม และผลข้างเคียงที่อาจเกิดขึ้นเช่น การติดสี และอาการชาชั่วคราวที่ลิ้น

研究使用李施德林（Listerine）漱口水联合深部牙周袋冲洗及辅助下刮治后患者的临床变化，并对比下刮治联合生理盐水深部牙周袋冲洗、仅下刮治三种方案的效果。本研究纳入36例成人牙周炎患者，随访周期为12周。患者根据菌斑指数（Plaque Index）评分分层后随机分配至不同治疗组：实验组为下刮治联合深部牙周袋冲洗及李施德林（Listerine）漱口；对照组分为两组，分别为下刮治联合生理盐水深部牙周袋冲洗组、仅下刮治组。冲洗治疗为每周1次，连续4周；漱口为每日2次，持续12周。治疗前，患者均接受洁治、根面平整及口腔卫生指导，1个月后复诊并进入研究，以治疗前为第0周。在治疗前（第0周）、治疗后第6周及第12周，测量临床指标，包括牙龈炎症指数（Gingival Inflammation Index）、菌斑指数（Plaque Index）、出血情况、牙周袋深度及牙周附着水平，测量工具为Florida探针（Florida Probe）、Florida圆盘探针（Florida Disk Probe）联合咬合面牙合板。研究结果显示，与治疗前相比，所有治疗组的临床指标均有统计学显著改善（p<0.05）。第12周时，实验组（使用李施德林）、生理盐水对照组及仅刮治对照组的牙周袋深度分别减少1.24mm、0.71mm及0.61mm，牙周附着水平分别增加0.51mm、0.24mm及0.23mm。组间对比显示，实验组在第6周及第12周时，菌斑指数降低、牙周袋深度减少及牙龈退缩程度增加均显著优于两个对照组。实验组的牙龈炎症指数及出血情况在第12周时显著低于对照组。尽管实验组的牙周附着水平增加高于两个对照组，但差异无统计学意义（p>0.05），因此李施德林漱口并未比仅下刮治更能提升牙周附着水平。实验组牙周袋深度的减少主要源于牙龈退缩。研究结果表明，在成人牙周炎治疗中，李施德林（Listerine）联合深部牙周袋冲洗及辅助下刮治虽未显著提升牙周附着水平，但临床效果优于对照组，或可作为成人牙周炎辅助治疗方案之一，但需注意其牙龈退缩程度高于对照组及可能出现的副作用（如牙齿着色、暂时性味觉障碍）。