Plangebied Esdoornlaan te Groningen

Tijdens het archeologische onderzoek is een oppervlakte van circa 1476 m2 gedocumenteerd, verdeeld over negen werkputten (WP), waarin één of twee vlakken zijn aangelegd. Verspreid over de werkputten zijn meerdere profielopnamen gedaan. De natuurlijke bodemopbouw die onder een circa 0,5-0,7 m dik recent opgebracht zandpakket ligt bestond uit een afzetting van blauwgrijze siltige klei. Vanaf circa 1,0 m -mv bevinden zich in het natuurlijke kleipakket twee vegetatielagen; de bovenste circa 0,05 m dikke vegetatielaag lag (meestal) op een diepte van circa 0,2 m -NAP, de onderste circa 0,1 m dikke laag op een diepte van circa 0,4-0,5 m -NAP voor. De vegetatielagen worden gescheiden door een laagje lichtgrijze siltige klei met roest -en fosfaatvlekken. Onder de onderste vegetatielaag komt zwak siltige klei met zandlagen en roest- en fosfaatvlekken voor. De aangetroffen sporen betreffen greppels, sloten en loopgraven, daterend uit verschillende perioden: late ijzertijd (vroege) middeleeuwen en nieuwe tijd. De twee geulen dateren uit de late ijzertijd. Waarschijnlijk betreft het geulen die afwaterden op de A- of Hunze-rivier, die ten noorden van het onderzoeksgebied samenvloeiden. Menselijke betreding en gebruik van de geulen wordt bevestigd door de in één van de geulen aangetroffen aardewerkscherf en kaak van een hond. Langs de rand van deze geul zijn twee smalle greppels gevonden, een mogelijke aanwijzing dat men heeft geprobeerd de afwatering van het gebied te wijzigen of te verbeteren. De jongere sloten dateren uit de (vroege) middeleeuwen en nieuwe tijd. Een opvallend grondspoor was een loopgraaf ui t de Tweede Wereldoorlog, waarvan verschillende delen binnen het onderzoeksgebied zijn gedocumenteerd. Dezelfde loopgraaf is gevonden tijdens de archeologische begeleiding van graafwerkzaamheden op de kruising Esdoornlaan-Maluslaan, direct ten noorden van het huidige plangebied. Het betreft een loopgraaf die in 1944 door de Duitse bezetter is aangelegd.

本次考古调查共记录了约1476平方米的勘探区域，该区域被划分为9个探方（WP），每个探方内布设1或2个发掘面。探方内共开展了多组剖面测绘工作。覆盖于约0.5-0.7米厚现代堆积砂层之下的自然地层，为蓝灰色粉砂质黏土沉积层。在地下约1.0米处的自然黏土层中，存在两层植被遗存层：上层遗存层厚度约0.05米，（通常）埋藏深度约为地下0.2米（-NAP）；下层遗存层厚度约0.1米，埋藏深度约为地下0.4-0.5米（-NAP）。两层植被遗存层之间夹有一层浅灰色粉砂质黏土，该层带有锈斑与磷酸盐斑块。下层植被遗存层之下为弱粉砂质黏土，夹杂砂层与锈斑、磷酸盐斑块。本次调查发现的遗迹包括壕沟、沟渠与堑壕，其年代涵盖多个时期：晚铁器时代、（早期）中世纪以及近现代。其中两条古水道的年代可追溯至晚铁器时代，这些水道大概率是用于向A河或亨泽河排水，两条河流均在调查区域以北汇合。在其中一条古水道中出土的陶片与狗颌骨，证实了人类曾进入并使用该水道。在该古水道的边缘发现了两条狭窄壕沟，这可能表明当时人们曾尝试改造或优化该区域的排水系统。年代较晚的沟渠可追溯至（早期）中世纪与近现代时期。另一处值得注意的遗迹是一条二战时期的堑壕，其多个区段均在本次调查区域内被记录。该堑壕也曾在当前规划区域以北紧邻的埃斯多恩路-马勒斯路交叉口的土方工程考古监护工作中被发现，该堑壕由德国占领军于1944年修建。