บทบาทของ HR ในการสร้างความยั่งยืนผ่านการพัฒนาบุคลากรในธุรกิจค้าปลีก

บทคัดย่อ การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์บทบาทของฝ่ายทรัพยากรมนุษย์ (HR) ในการส่งเสริมความยั่งยืนภายในองค์กรค้าปลีก และศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างแนวปฏิบัติด้านความยั่งยืนของ HR กับระดับความผูกพันของพนักงาน (Employee Engagement) รวมถึงประเมินบทบาทของความยั่งยืนในการบริหารทรัพยากรมนุษย์ (HR Sustainability) ในฐานะตัวแปรกำกับ (Moderating Variable) ที่อาจส่งผลต่อความสัมพันธ์ดังกล่าว โดยกลุ่มตัวอย่างคือพนักงานปฏิบัติการในธุรกิจค้าปลีกจำนวน 901 คน เครื่องมือที่ใช้คือแบบสอบถาม และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยโปรแกรม jamovi และโมดูล medmod ซึ่งอิงตามแนวคิดของแบบจำลองทางสถิติสำหรับการวิเคราะห์ผลของตัวแปรกำกับผลการวิเคราะห์การถดถอยพหุพบว่า แนวปฏิบัติด้าน HR ที่มุ่งเน้นความยั่งยืน เช่น การพัฒนานโยบายที่ให้ความสำคัญกับระยะยาว การดูแลสุขภาวะพนักงาน และภาวะผู้นำที่ยั่งยืน มีผลเชิงบวกอย่างมีนัยสำคัญต่อความผูกพันของพนักงาน อย่างไรก็ตาม การวิเคราะห์บทบาทของ HR Sustainability ในฐานะตัวแปรกำกับยังไม่สามารถยืนยันผลในเชิงสถิติได้ โดยพบว่าแม้ความยั่งยืนในการบริหารทรัพยากรมนุษย์จะมีแนวโน้มสนับสนุนการสร้าง Engagement แต่ไม่ได้ส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงความสัมพันธ์เชิงเส้นระหว่างแนวปฏิบัติของ HR กับระดับความผูกพันการวิเคราะห์เชิงเนื้อหาชี้ให้เห็นว่า ปัจจัยด้านการรับรู้ของพนักงานอาจเป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้ HR Sustainability ไม่สามารถแสดงบทบาทเป็นตัวแปรกำกับได้อย่างชัดเจน พนักงานจำนวนมากยังไม่ตระหนักหรือเข้าใจนโยบายความยั่งยืนขององค์กรอย่างถ่องแท้ โดยเฉพาะในกลุ่มพนักงานระดับปฏิบัติการที่มักให้ความสำคัญกับสภาพแวดล้อมในการทำงาน ความสัมพันธ์กับหัวหน้างานโดยตรง และโอกาสในการเติบโต มากกว่าหลักการเชิงนามธรรมเกี่ยวกับความยั่งยืนผลการศึกษานี้สะท้อนถึงความสำคัญของการออกแบบบทบาทของ HR ให้ครอบคลุมประเด็นความยั่งยืนอย่างเป็นระบบ โดยเฉพาะในธุรกิจค้าปลีกที่มีความท้าทายด้านอัตราการลาออกสูง และพนักงานมีความหลากหลาย การเสริมสร้าง Engagement จึงควรมาจากทั้งนโยบายระดับองค์กรและประสบการณ์การทำงานในระดับปฏิบัติจริงอย่างสอดคล้องและยั่งยืน