BNS23 Een tuin langs de stadsmuur

<p>Een uitbreiding van een woning aan de Burgemeester Nahuyssingel 23 in Doesburg is archeologisch begeleid vanwege de ligging binnen de middeleeuwse stadsmuren. Het middeleeuwse stadsgebied kent een archeologische bescherming die in het bestemmingsplan is vastgelegd. Omdat de exacte ligging van de archeologische niveaus in dit stukje stad echter onbekend was1, is er voor gekozen deze uitgraving archeologisch te begeleiden.
</p><p>
De hoofdvraagstelling is of er binnen de ontgraving archeologische resten aanwezig zijn en zo ja welke. Aanvullend is de vraag hoe de ondergrond er stratigrafisch uitziet. Dit is eenvoudig te onderzoeken middels enkele handmatige grondboringen. Hiermee kan een betere inschatting worden gemaakt voor toekomstige begeleidingen in deze stadszone.</p><p>

Het onderzoek heeft vooral inzicht gegeven in de stratigrafie van dit middeleeuwse stukje Doesburg. Op historisch kaartmateriaal is te zien dat dit gebied in ieder geval van de 16e tot 20e eeuw nooit bebouwing heeft gekend. Het onderzochte perceel staat steevast afgebeeld als een tuin. Dat is een fenomeen dat vaak voorkomt in middeleeuwse steden: langs de stadsmuren zijn op grote terreindelen alleen tuinen en andere kleinschalige agrarische activiteiten aanwezig en geen bebouwing. Op het terrein zijn ook geen aanwijzingen gevonden voor putten of kleine bijgebouwtjes als prieeltjes of schuurtjes. Dat zou echter ook kunnen komen door de beperking van de waarneming: er is slechts 80 cm diep gegraven, terwijl het totale archeologische lagenpakket veel dieper reikt. Het onderzochte vlak bevat geen vondstmateriaal dat ouder is dan de 18e eeuw. Dit pakket, dat onder een dikke laag 20e-eeuwse tuinaarde ligt, ligt op zijn beurt weer op een donkerder pakket dat dateert uit de late middeleeuwen tot 17e eeuw. Deze lagen zijn echter alleen waargenomen in een smalle profielkolom die handmatig is gegraven. In deze laag werden onder meer brokken kloostermop en slachtafval van runderen aangetroffen. Het gaat hier om ophogingslagen, die op hun beurt weer óp een oude bruine akkerlaag liggen. Deze akkerlaag is nog slechts ca. 12 cm dik, en kan in theorie in de bronstijd (ca. 2000 - 750 voor Christus) ontstaan zijn en doorlopen tot in de 13e eeuw. Er is echter geen dateerbaar materiaal aangetroffen vanwege het zeer beperkte oppervlak (ca. 2 dm2) dat van deze laag is onderzocht. De oude bruine akkerlaag ligt op schoon rivierduinzand (grens op 10,70 m + NAP).</p><p>

Omdat alleen de bovenste 80 cm van de totale stratigrafie is onderzocht, is de stratigrafie onder dit niveau archeologisch niet vrijgegeven.</p>