Inventariserend veldonderzoek (proefsleuven); Plangebied parkeergarage Mozartstraat / Van Beethovenstraat te Kerkrade, gemeente Kerkrade

<p>In opdracht van de gemeente Kerkrade heeft RAAP Archeologisch Adviesbureau op 26 november 2013 een inventariserend veldonderzoek in de vorm van proefsleuven uitgevoerd in verband met de geplande aanleg van een ondergrondse parkeergarage aan de Mozartstraat en de Van Beethovenstraat in Kerkrade. Het plangebied is onderzocht door middel van drie proefsleuven die zijn aangelegd in de onverstoorde delen tussen de voormalige bebouwing en een zuidelijke afgraving. Er zijn resten aangetroffen uit meerdere perioden.<br>Over heel de lengte van put 3 is een noordwest-zuidoost georiënteerde gracht (S33) aange troffen. Deze kan, op basis van het geassocieerde vondstmateriaal, gedateerd worden in de Nieuwe tijd A, maar een oudere datering (Volle/Late Middeleeuwen) wordt niet uitgesloten. De precieze functie van deze gracht is nog niet duidelijk. Vanwege de breedte (ca. 3 à 4 m) en de diepte (nog ca. 1,5 m onder het vlak) van de gracht is het waarschijnlijk dat de gracht een defensief karakter heeft gehad.<br>Daarnaast zijn in de putten 1 en 2 sporen (voornamelijk paalkuilen en de onderkant van een kuil) uit de Nieuwe tijd aangetroffen die waarschijnlijk gerelateerd kunnen worden aan de (inrichting van) achtererven van de historische bebouwing net ten zuiden van het plangebied of percelering. Enkele paalkuilen hiervan konden met zekerheid in de Nieuwe tijd C (1850-20e eeuw) worden gedateerd, andere kunnen niet nader dan in de Nieuwe tijd worden gedateerd.<br>Tot slot zijn er ook aanlegvondsten met een datering in de Volle en Late Middeleeuwen (o.a. Zuid- Limburgs aardewerk, blauwgrijs aardewerk en proto-steengoed) aangetroffen. Middeleeuwse nederzettingssporen, die geassocieerd kunnen worden aan dit vondstmateriaal, zijn in het onderzoeksgebied niet aangetroffen.<br>De resten van de gracht, aangetroffen in put 3, zijn behoudenswaardig. Vermoed wordt dat deze tussen de putten 1 en 2 afbuigt naar het westen. Vanwege de diepte van de toekomstige verstoring worden deze behoudenswaardige vindplaatsen bedreigd in het onderzoeksgebied (dit is het gebied tussen de voormalige bebouwing en de zuidelijke afgraving). Daarom wordt in eerste instantie aanbevolen om de plannen aan te passen zodat de verwachte archeologische resten niet meer worden bedreigd en behoud in situ mogelijk is. Hierbij kan er bijvoorbeeld voor gekozen worden om niet dieper te verstoren dan de dikte van het ophogingspakket (ca. 70 cm ter plaatse van put 1, 40 cm ter plaatse van put 2 en 125 cm ter plaatse van put 3).</p>