De Stamerhoef te Maarn, gemeente Utrechtse Heuvelrug

<p>ADC ArcheoProjecten heeft in januari 2017 een bureauonderzoek en inventariserend veldonderzoek uitgevoerd voor de locatie De Stamerhoef te Maarn, gemeente Utrechtse Heuvelrug. De aanleiding van het onderzoek is de voorgenomen aanleg van riolering. Op basis van het bureauonderzoek is vastgesteld dat het plangebied is gelegen op de stuwwal van de Utrechtse Heuvelrug. Hier kunnen archeologische resten voorkomen vanaf het Paleolithicum, maar vooral uit de periode Neolithicum – IJzertijd. De oudste vindplaatsen die hier verwacht werden, dateren uit het Paleolithicum en Mesolithicum, hoewel uit deze perioden slechts weinig vindplaatsen bekend zijn in de wijde omgeving van het plangebied. Uit de periode Neolithicum – IJzertijd werden nederzettingsresten en resten van beakkering verwacht, evenals resten van begravingen of crematies. De bekende vindplaatsen in de omgeving van het plangebied betreffen vrijwel uitsluitend grafheuvels uit het Neolithicum tot de IJzertijd. Logischerwijs zullen nederzettingen in de buurt van de grafheuvels gelegen hebben, waardoor ook nederzettingsterreinen op de stuwwal verwacht werden. Vanaf de IJzertijd werd steeds meer op de gordeldekzanden en het overgangsgebied tussen de stuwwal en het rivierengebied gewoond. De hogere delen van de stuwwal werden vanaf de Romeinse tijd vrijwel niet meer bewoond, waardoor de kans op Romeinse resten laag geacht werd. Gedurende de Middeleeuwen en Nieuwe tijd maakte het plangebied deel uit van de woeste gronden. Archeologische resten uit deze perioden werden daarom eveneens niet verwacht in het plangebied. Teneinde deze verwachting te toetsen en aan te vullen is in het plangebied een verkennend booronderzoek uitgevoerd. Hierbij zijn gestuwde afzettingen aangeboord, bestaande uit matig fijn tot zeer grof, grindhoudend zand. Er is geen stuifzandlaag aangetroffen. In enkele geïsoleerde boringen is een restant van een B-horizont aangetroffen. In één boring in een E- en A-horizont aanwezig. De bodem is in het grootste deel van het plangebied verstoord tot in de C-horizont, tot een diepte variërend tussen 40 en 120 cm –mv. Langs de bestaande wegen is de bodem grotendeels verstoord als gevolg van de aanleg van kabels en leidingen. In het noorden is een tracédeel (80 m) aanwezig waar de bodem nog relatief intact is. Hier zal echter slechts 144 m2 worden verstoord. Aangezien op basis van artikel 17a, lid 2, sub c van de Monumentenverordening ingrepen tot 150 m2 zijn vrijgesteld van archeologisch onderzoek, wordt nader onderzoek hier niet noodzakelijk geacht. De overige boringen met een deels intacte bodem betreffen geïsoleerde locaties temidden van verstoringen.</p>