Narrated (In)justice - Casus 1: De koloniale schadeclaims, Interview 14

Syamil Azis Paturusi (1946) is de neef van Ibu Syafiah Paturusi, de zoon van haar broer. Hij was net geboren toen hij zijn vader, die bevelhebber van de guerrilla was, verloor. Net als zijn tante is hij een kindslachtoffer, maar anders dan zij vraagt hij niet om compensatie, want hij heeft niets met schadevergoeding. Net als zijn vader ziet hij zich zelf als ‘vechter’, verduidelijkt zoon Ervan (1975). Syamil was als student in het Suharto tijdperk politiek activist en zat daarvoor verschillende keer in de gevangenis. Hem gaat het om de politieke strijd, niet om de individuele slachtoffers: ‘Er is een groot verschil, want wat er nu voor de rechter in Nederland gebeurt gaat over het individu, wat het gevolg is, maar niet de oorzaak. Dus waar we naar streven zijn de fundamenten, de werkelijke oorzaak, […] om te erkennen dat de guerrillastrijd, die hun onafhankelijkheid verdedigde, legitiem was.’ Voor hem ondergraven de rechtszaken – waarin de slachtoffers van 1947 nog als Nederlandse burgers beschouwd worden – het verhaal van de eigen overwinning in 1945. Hij maakt zich vooral sterk voor een juiste geschiedschrijving.

沙米尔·阿齐斯·帕图鲁西（Syamil Azis Paturusi）生于1946年，是伊布·沙菲亚·帕图鲁西（Ibu Syafiah Paturusi）的侄子，即其兄弟之子。他甫一出生便失去了身为游击队指挥官的父亲。与姑姑一样，他亦是儿童受害者，但与姑姑不同的是，他并未索要赔偿——因其与赔偿金毫无关联。正如其子埃尔万（Ervan，1975年生）所阐明的那样，沙米尔如同其父一般，自视为一名"战士"。沙米尔在苏哈托执政时期尚为学生时便投身政治活动，并因此数次入狱。他所关切的是政治斗争，而非个体受害者："二者存在巨大差异，如今荷兰法庭审理的案件仅聚焦于个体所遭受的后果，而非问题的根本诱因。因此我们所追求的，是直击核心、厘清真正的起因……承认那场为捍卫独立而开展的游击战争具备合法性。"在他看来，那些将1947年的受害者仍认定为荷兰公民的诉讼，正在削弱1945年印尼独立胜利的历史叙事。他始终致力于推动公正的历史书写。