[IO Islamic 416] ديوان اسير

Dîwân-i-Asîr This manuscript is now IO Islamic 1541 in the India Office collections. [metadata: Hermann Ethé, Catalogue of Persian Manuscripts in the Library of the India Office, 2 vols. (Oxford: India Office, 1903): volume 1, number 416 here with notations and hyperlinks]. Jalal Asîr (Nos. 1541-1551). 1541 Dîwân-i-Asîr (ديوان اسير). The poem of Mirzâ Jalâl Asîr bin Mirzâ Mu’min of Iṣfahân, who was an intimate friend of Shâh ‘Abbâs and a great drunkard; most of his verses he wrote in a state of intoxication. He never went to India, and died, according to the best authorities, A.H. 1049 (A.D. 1639, 1640), comp. Bodleian Cat., Nos. 1096-1100; Rieu ii. p. 681; A. Sprenger, Catal., pp. 149 and 342, 343. The Mirât-al’âlam and the Hamîsha Bahâr (see A. Sprenger, Catal., p. 117) fix his death in A.H. 1040 (A.D. 1630, 1631), which is obviously wrong, see Rieu, loc. cit. A much later date, viz. A.H. 1069 (A.D. 1658, 1659), is given in W. Pertsch, Berlin Cat., p. 915, on the authority of the صحف ابراهيم (No. 663 in the Berlin Cat.), which seems a mere mistake for 1049; see also Khulâṣat-alafkâr, No. 24 (col. 303 in the Bodleian Cat.). A condemnation of the low tone and the vulgar jokes in Asîr’s poems, as well as in those Zulâlî (see Nos. 1494-1498), Shaukat of Bukhârâ, and Mîr Najât, by the author of the رياض الشّعرا, is quoted Rieu ii. pp. 821b and 822a. Asîr’s works were published in Lucknow, 1880. Contents: Ḳaṣîdas and tarjî’bands, on fol. 1b, beginning: اى دانۀ تسبيح خيالت دل دانا سر حلقۀ مستان رخت ديدۀ بينا A few mathnawîs, on ff. 65a-74a, beginning: بود شبى در صف ارباب هوش گوش دلم روزه گشای خروش Ghazals, in alphabetical order, intermixed with a few rubâ’îs, on fol. 75a, beginning: اى گلشن از بهار خيال تو سينها سفينها(in Rieu and Sprenger نامت) برگ گل از طروات رويت At the end of this part a mukhammas, beginning: گر پسندند بتان دیدۀ حیرانی را الخ Rubâ’îs, on fol. 396b, beginning: غم كرده رياض جان مه و سال مرا آئينه ندارد دل خوشحال مرا No date. No. 416, ff. 405, 2 coll., each ll. 15; large and distinct Nasta’lîḳ; size, 98/8 in. by 51/4 in.

《阿西尔诗集》（Dîwân-i-Asîr） 该手稿现隶属于印度办公室馆藏，编号为IO Islamic 1541。【元数据来源：赫尔曼·埃特（Hermann Ethé），《印度办公室图书馆藏波斯语手稿目录》，全两卷（牛津：印度办公室，1903年）：本条目为第一卷第416号，附带注释与超链接。】贾拉尔·阿西尔（馆藏编号范围1541-1551）。1541号《阿西尔诗集》（Dîwân-i-Asîr，ديوان اسير） 作者为伊斯法罕的米尔扎·贾拉尔·阿西尔（Mirzâ Jalâl Asîr），系米尔扎·穆明之子，曾为沙赫·阿巴斯的密友，且嗜酒成性，其多数诗作皆创作于酣醉之际。其生平从未踏足印度，据最权威的史料记载，其逝世于伊斯兰历1049年（公元1639/1640年），可比对博德利图书馆馆藏目录编号1096-1100、里厄（Rieu）《波斯语手稿目录》第二卷第681页、A.施普林格（A. Sprenger）《手稿目录》第149、342、343页。而《Mirât-al’âlam》与《Hamîsha Bahâr》（详见A.施普林格《手稿目录》第117页）则记载其逝世于伊斯兰历1040年（公元1630/1631年），此说显然有误，详见里厄同处引文。W.佩尔施（W. Pertsch）在《柏林馆藏手稿目录》第915页中记载了更晚的日期，即伊斯兰历1069年（公元1658/1659年），其依据为《صحف ابراهيم》（柏林馆藏目录第663号），此日期显然是将1049误写所致；亦可参见《Khulâṣat-alafkâr》，博德利图书馆馆藏目录第303栏第24号。《رياض الشّعرا》的作者曾批评阿西尔与祖拉利（Zulâlî，详见馆藏编号1494-1498）、布哈拉的肖卡特（Shaukat of Bukhârâ）以及米尔扎·纳贾特（Mîr Najât）诗作中的低俗格调与庸俗玩笑，相关引文见于里厄《波斯语手稿目录》第二卷第821b与822a页。阿西尔的作品集于1880年在勒克瑙出版。手稿内容：第1b叶收录卡西达颂诗（Ḳaṣîdas）与塔尔吉班德联章诗（tarjî’bands），开篇为：ای دانۀ تسبيح خيالت دل دانا سر حلقۀ مستان رخت ديدۀ بينا。第65a-74a叶收录少量玛斯纳维叙事诗（mathnawîs），开篇为：بود شبى در صف ارباب هوش گوش دلم روزه گشای خروش。第75a叶收录按字母顺序排列的伽扎勒抒情诗（Ghazals），夹杂少量鲁拜四行诗（rubâ’îs），开篇为：ای گلشن از بهار خيال تو سينها سفينها（在里厄与施普林格的目录中作نامت） برگ گل از طروات رويت。该部分末尾附有一首穆哈玛斯五行诗（mukhammas），开篇为：گر پسندند بتان دیدۀ حیرانی را الخ。第396b叶收录鲁拜四行诗，开篇为：غم كرده رياض جان مه و سال مرا آئينه ندارد دل خوشحال مرا。本手稿未标注创作日期。本编号416的手稿共计405叶，分为2册，每叶含15行文字；字体为清晰硕大的纳斯塔利克书法体（Nasta’lîḳ）；尺寸为9⅞英寸 × 5¼英寸。