อาชญากรรมรุกราน: ศึกษาการป้องกันล่วงหน้า

ในความขัดแย้งทางอาวุธระหว่างประเทศการกระทำของรัฐที่มีลักษณะเป็นการก่ออาชญากรรมรุกราน แต่รัฐอ้างสิทธิในการป้องกันตนเองล่วงหน้าเพื่อยกเว้นความผิดต่ออาชญากรรมรุกราน โดยการใช้สิทธิดังกล่าวรัฐอ้างว่าเป็นสิทธิ ที่อยู่ภายใต้การรับรองของกฎบัตรสหประชาชาติ ข้อ 51 ในฐานะ “สิทธิดั้งเดิมของรัฐ” ซึ่งมีรากฐานมาจากคดี Caroline affair โดยการป้องกันตนเองล่วงหน้านั้นแตกต่างจากการป้องกันตนเองโดยทั่วไป ตามที่บัญญัติไว้ใน ข้อ 51 แห่งกฎบัตรสหประชาชาติ การป้องกันตนเองโดยปกตินั้นรัฐจะสามารถใช้สิทธิดังกล่าวได้เมื่อมี “การโจมตีทางอาวุธเกิดขึ้น” ในทางข้อเท็จจริงแล้วเท่านั้น แต่การป้องกันตนเองล่วงหน้า เป็นการที่รัฐชิงลงมือโจมตีก่อนที่รัฐจะก่ออาชญากรรมรุกราน จะได้มีการโจมตีทางอาวุธครั้งแรกเกิดขึ้น โดยการป้องกันตนเองล่วงหน้า มีวัตถุประสงค์เพื่อ ปลดอาวุธ หรือ กำจัดภยันตรายอันใกล้รวมถึงเพื่อป้องกัน หรือตัดโอกาสไม่ให้รัฐที่จะก่ออาชญากรรมรุกราน สามารถก่ออาชญากรรมรุกรานได้ เนื่องจากในปัจจุบันรัฐไม่สามารถยอมรับความเสี่ยงและความเสียหายจากการโจมตีเพียงครั้งเดียวได้ ในยุคของอาวุธอานุภาพทำลายล้างสูง การป้องกันตนเองล่วงหน้า จึงมีความจำเป็นที่ต้องถูกบัญญัติไว้โดยชัดแจ้งใน ข้อ 51 ในฐานะสิทธิดั้งเดิมของรัฐ โดยกำหนดองค์ประกอบ ดังนี้ 1. มีภยันตรายของการรุกรานเกิดขึ้น 2. ภยันตรายนั้นใกล้จะถึง 3. การป้องกันตนเองล่วงหน้า ได้กระทำไปภายในขอบเขตของวัตถุประสงค์แห่งการป้องกันตนเอง และ ไม่ก่อให้เกิดความเสียหายมากเกินควร 4. เป็นหนทางสุดท้าย และไม่สามารถรอให้มีการเจรจาเกิดขึ้นได้