การศึกษาผลกระทบของระบบการจัดการทรัพยากรมนุษย์แบบอิเล็กทรอนิกส์ที่มีต่อประสิทธิภาพการทำงานของพนักงาน

ปัจจุบันหลาย ๆ องค์กรต้องเผชิญหน้ากับการพลิกผันของเทคโนโลยีจากสถานการณ์การแพร่ระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ในการนี้ เทคโนโลยีสารสนเทศเข้ามามีบทบาทสำคัญในการช่วยอำนวยความสะดวกในการติดต่อสื่อสารและการประสานการทำงานไม่เว้นแม้แต่ระบบการจัดการทรัพยากรมนุษย์แบบอิเล็กทรอนิกส์ งานฉบับนี้เป็นงานวิจัยเชิงปริมาณมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการใช้งานระบบการจัดการทรัพยากรมนุษย์แบบอิเล็กทรอนิกส์และประสิทธิภาพการทำงานของพนักงานโดยใช้กรอบแนวคิดอย่างความสำเร็จของระบบสารสนเทศผนวกกับแบบจำลองการยืนยันความคาดหวังเพื่อประกอบการศึกษาในงานวิจัยนี้ โดยมีกลุ่มตัวอย่างจำนวนทั้งสิ้น 350 ราย ซึ่งเป็นพนักงานที่มีอายุมากกว่า 20 ปีขึ้นไป มีงานทำอยู่หรือเคยมีงานทำแต่ปัจจุบันว่างงานโดยมีความต้องการที่จะหางานทำในอนาคต รวมทั้ง มีประสบการณ์ในการใช้งานระบบการจัดการทรัพยากรมนุษย์แบบอิเล็กทรอนิกส์ที่เกี่ยวข้องกับงานบริหารทรัพยากรบุคคลงานใดงานหนึ่ง เช่น งานสรรหาและคัดเลือก งานพัฒนาทรัพยากรบุคคล งานบริหารค่าตอบแทนและสวัสดิการ หรืองานด้านการบริหารผลการปฏิบัติงาน เป็นต้น ในการนี้ ผู้วิจัยเลือกใช้การวิเคราะห์ปัจจัยเชิงยืนยันและการวิเคราะห์สมการเชิงโครงสร้าง ในการวิเคราะห์ปัจจัยตามกรอบแนวคิดในการศึกษา ทั้งนี้ ผลการศึกษาพบว่าปัจจัยด้านคุณภาพของระบบ และการรับรู้ประโยชน์ส่งผลในเชิงบวกต่อความพึงพอใจของผู้ใช้งาน และพบความสัมพันธ์ในเชิงบวกระหว่างปัจจัยด้านการยืนยันความคาดหวังและการรับรู้ประโยชน์ นอกจากนี้ คุณภาพการให้บริการ และความพึงพอใจของผู้ใช้งานเป็นปัจจัยที่สามารถทำนายการใช้งานระบบการจัดการทรัพยากรมนุษย์แบบอิเล็กทรอนิกส์ได้ และคุณภาพของข้อมูลเป็นปัจจัยที่มีผลต่อความพึงพอใจของผู้ใช้งานและการใช้งานระบบการจัดการทรัพยากรมนุษย์แบบอิเล็กทรอนิกส์ สุดท้ายนี้ ปัจจัยด้านการใช้งานระบบการจัดการทรัพยากรมนุษย์แบบอิเล็กทรอนิกส์มีอิทธิพลอย่างมากต่อประสิทธิภาพการทำงานของพนักงาน ทั้งนี้ ผลจากการศึกษาในครั้งนี้สามารถช่วยให้องค์กรทราบถึงกับฟังก์ชันการทำงาน คุณลักษณะเด่น หรือโมดูลของระบบการจัดการทรัพยากรมนุษย์แบบอิเล็กทรอนิกส์ที่ผู้ใช้งานเลือกใช้บ่อยที่สุด