Realisatie geluidsschermen langs spoorlijn Eindhoven – Venlo in Deurne

<p>ADC ArcheoProjecten heeft in november 2014 een bureauonderzoek uitgevoerd naar de archeologische waarde van het traject tussen Eindhoven en Venlo, ter hoogte van Deurne (afb. 1 en 2). Aanleiding van het onderzoek is de voorgenomen plaatsing van geluidsschermen ten noorden en zuiden van het spoor. Deze schermen worden om de 3 à 4 meter onderheid.</p><p>Op grond van de resultaten uit het bureauonderzoek, bevindt het plangebied zich op een scheidslijn tussen de Peelhorst, een tektonisch hoger gelegen deel in het landschap in het oostelijk deel, en de Centrale Slenk, een tektonisch lager gelegen deel in het landschap in het overige deel. De Peelhorst en de Centrale Slenk worden van elkaar gescheiden door de Peelrandbreuk. In de laatste koude fase van het Weichselien, het Laat-Glaciaal, is in het gehele plangebied een pakket dekzand (Formatie van Boxtel, Laagpakket van Wierden) afgezet.</p><p>Op het dekzand heeft zich vermoedelijk een enkeerdgrond gevormd. Eventuele archeologische resten uit de perioden tot de Middeleeuwen zullen voorkomen onder het plaggendek en in de top van de oorspronkelijke C-horizont. Een eventuele vondstenlaag zal zijn opgenomen onderin het plaggendek; hier wordt ook wel van ‘cultuurlaag’ gesproken: een doorwerkte oude bodem tussen het plaggendek en de ongeroerde ondergrond met kleine fragmenten aardewerk, natuursteen, vuursteen en houtskool.</p><p>Afhankelijk van de ouderdom van het plaggendek, zullen eventuele archeologische resten uit de periode vanaf de Middeleeuwen en Nieuwe tijd in het plaggendek of aan het maaiveld voorkomen.<br>Hierbij kan worden gedacht aan funderingsresten van een boerderij of van bijgebouwen, waterputten en/of erfophogingen. De kans op waardevolle archeologische resten uit deze perioden wordt echter klein geacht. Op basis van historisch kaartmateriaal wordt namelijk duidelijk dat het gebied tot de 20e eeuw onbebouwd en in gebruik als bouwland en weiland is geweest. Het werd tevens doorsneden door wegen.</p><p>Het plangebied is in de 19e eeuw in gebruik genomen als spoor, waarbij aan weerszijden van het spoor parallel lopende wegen zijn aangelegd. Archeologisch onderzoek in het westelijke tot centrale deel van het plangebied heeft uitgewezen dat hier op alle locaties sprake was van een verstoord bodemprofiel; slechts de diepte waarop de overgang naar de A- en C-horizont zich bevond toonde enige variatie. In het centrale deel van het plangebied heeft een ander archeologisch vooronderzoek plaatsgevonden. Hier heeft het onderzoek aangetoond dat de bodem tot ten minste 120 cm –mv is omgewerkt. Aangezien in het overige deel van het plangebied gelijksoortige werkzaamheden hebben plaatsgevonden, is er geen aanleiding om aan te nemen dat hier de situatie anders zal zijn.</p><p>Uit de bovenstaande gegevens kan worden geconcludeerd worden dat in het plangebied door de aanleg van het spoor, de wegen en uitgevoerde saneringen geresulteerd zullen hebben in diepe omwerkingen van de bodem. Hierdoor wordt de kans op intacte archeologische resten zeer klein geacht. Dit beeld wordt overigens bevestigd door de archeologische beleidskaart van de gemeente Deurne, door het gebied voor het overgrote deel, als gevolg van recente bodemverstoringen, als een lage verwachtingszone te waarderen.</p><p>ADC ArcheoProjecten adviseert om het terrein vrij te geven voor de voorgenomen ontwikkeling. Het is echter niet volledig uit te sluiten dat binnen het onderzochte gebied toch nog archeologische resten voorkomen. Het verdient daarom aanbeveling om de uitvoerder van het grondwerk te wijzen op de plicht archeologische vondsten te melden bij de bevoegde overheid, zoals aangegeven in artikel 53 van de Monumentenwet.</p>