Plangebied centrumplan te Hoogkerk

<p>
Uit de resultaten van het booronderzoek is gebleken dat de bodem in een groot deel van het
plangebied verstoord is tot op grote diepte. Op veel locaties zijn binnen de geboorde diepte van 2,0 m -
mv enkel opgebrachte/verstoorde bodemlagen aangetroffen. Ter plaatse van 16 boringen, verspreid
over het plangebied maar met een cluster aan de oostzijde, is onder de opgebrachte/verstoorde lagen,
vanaf een diepte variërend tussen 1,25 en 1,97 m -mv (0,08 m +NAP en 1,85 m -NAP), nog een restant
van de natuurlijke afzettingen aangetroffen. Het betreft geulafzettingen, niet nader gedefinieerde getijafzettingen,
dekzand zonder bodemvorming en/of grondmoreneafzettingen (keizand en/of keileem). De
dekzand- en grondmoreneafzettingen zijn alle aangetroffen aan de oostzijde van het plangebied, daar
waar op de pleistocene zanddieptekaart een opduiking (de zogenaamde rug van Tynaarlo) zichtbaar is.
In geen van voorgenoemde boringen zijn archeologisch relevante niveaus aangetroffen in de vorm van
vegetatiehorizonten, archeologische lagen (bij de kleiafzettingen) en/of bodemvorming/podzolering (bij
het dekzand). De kans op de aanwezigheid van archeologische resten wordt ter plaatse dan ook klein
geacht.
Uitzondering hierop vormt boring 17, waar direct onder een opgebracht pakket gebroken asfalt, op een
diepte vanaf 0,75 m -mv (0,39 m -NAP), archeologische lagen zijn aangetroffen. Het lijkt een
spoorvulling te betreffen. De kans wordt groot geacht dat zich ter plaatse (deels) onverstoorde
archeologische resten bevinden. Het is op basis van het booronderzoek niet vast te stellen aan welk
type vindplaats de aangetroffen archeologische lagen zijn te relateren. Op de kadastrale minuut uit
1832 is echter wel zichtbaar dat boring 17 zich direct ten (zuid)westen van een perceel bevindt
waarbinnen een boomgaard en een gebouwtje aanwezig zijn. Mogelijk zijn de aangetroffen
archeologische lagen te relateren aan dit perceel of aan een oudere voorganger hiervan, mogelijk een
laatmiddeleeuws erf.
</p><p>