การศึกษาสถานภาพและกระบวนการบริหารของมหาวิทยาลัยราชภัฏกับการขับเคลื่อนพันธกิจของมหาวิทยาลัยราชภัฏ: กรณีศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร

การศึกษากระบวนการบริหารของมหาวิทยาลัยราชภัฏกับการขับเคลื่อนพันธกิจของมหาวิทยาลัยราชภัฏ กรณีศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร มีวัตถุประสงค์คือ 1) เพื่อศึกษาสภาพปัญหาของกระบวนการบริหารของมหาวิทยาลัยราชภัฏ 2) เพื่อวิเคราะห์สาเหตุที่ส่งผลกระทบต่อกระบวนการบริหารของมหาวิทยาลัยราชภัฏ 3) เสนอแนวทางปรับปรุงแก้ไขกระบวนการบริหารของมหาวิทยาลัยราชภัฏ ผลการศึกษาวิจัย พบว่า 1) มหาวิทยาลัยมีสถานะเป็นนิติบุคคล และเป็นส่วนราชการ โครงสร้างองค์การและการบริหารเป็นแบบแนวดิ่ง มีสภามหาวิทยาลัยที่มีบทบาทอำนาจหน้าที่และความรับผิดชอบเกี่ยวกับงานด้านนโยบาย งบประมาณ มาตรฐานทางวิชาการ และการกำกับดูแลงานบริหารของมหาวิทยาลัยในด้านต่าง ๆ 2) การบริหารงานบุคคล การสรรหา การประเมินผลการปฏิบัติงาน และการธำรงรักษา มีการวางแผนและทำงานอย่างเป็นระบบ การบริหารงบประมาณมีการถ่ายทอดแผนยุทธศาสตร์ให้กับทุกหน่วยงานเพื่อให้ทราบถึงหลักเกณฑ์และเงื่อนไข 3) มีการสร้างเสริมวัฒนธรรมองค์การเพื่อให้บุคลากรมีเป้าหมายเดียวกันด้วยการสื่อสารที่มีประสิทธิภาพด้านอาคารสถานที่และสิ่งแวดล้อมของมหาวิทยาลัยมีเพียงพอและเหมาะสมต่อการจัดการเรียนการสอนและกิจกรรมโดยรวม ข้อเสนอแนะ 1) มหาวิทยาลัยควรปรับโครงสร้างบริหารงานภายในโดยการยุบรวมและบูรณาการหน่วยงานที่ปฏิบัติหน้าที่คล้ายคลึงกันให้เป็นหน่วยงานเดียวกัน ปรับปรุงแก้ไขกฎระเบียบ ข้อบังคับของมหาวิทยาลัยที่ล้าสมัยและมีหลายฉบับ ให้ทันสมัย ครบถ้วนเป็นหมวดหมู่ เอื้อต่อการปฏิบัติงานและสอดคล้องกับสถานการณ์และบริบทสังคมที่เปลี่ยนแปลงไป 2) มหาวิทยาลัยควรสนับสนุนการพัฒนาศักยภาพของบุคลากรทั้งสายวิชาการและสายสนับสนุนให้มีโอกาสความก้าวหน้าในวิชาชีพเพื่อขึ้นสู่ตำแหน่งที่สูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง เพื่อรองรับกับสถานการณ์การเปลี่ยนผ่านของมหาวิทยาลัยในอนาคต และควรปรับปรุงพัฒนาระบบบริหารจัดการฐานข้อมูลด้านงบประมาณ พัสดุ และการเงินให้ทันสมัย รวดเร็วและมีประสิทธิภาพ 3) มหาวิทยาลัยควรปรับปรุงเทคโนโลยีสารสนเทศ พัฒนาระบบฐานข้อมูลเพื่อสนับสนุนการจัดการศึกษาและการบริหารงานของมหาวิทยาลัยให้ทันสมัยรวดเร็วและมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น เช่น พัฒนาห้องสมุดให้เป็นห้องสมุดดิจิทัล ปรับปรุงอาคารเรียน ห้องเรียน และห้องปฏิบัติการให้แข็งแรงปลอดภัยพร้อมใช้งานให้เกิดประโยชน์สูงสุด จัดระเบียบการขนส่งและสร้างอาคารจอดรถให้เป็นระบบ 4) มหาวิทยาลัยควรกำหนดแนวทางการแก้ไขปัญหาในกรณีที่มีนักศึกษาลดลง โดยการพัฒนาหลักสูตรสำหรับการเพิ่มทักษะเพื่อพัฒนาประสิทธิภาพการทำงาน สำหรับผู้สนใจที่อยู่ในวัยทำงานและผู้สูงวัย สร้างหลักสูตรระยะสั้นให้มากขึ้นและควรจัดการเรียนการสอนข้ามศาสตร์ข้ามคณะสาขาวิชา เพื่อให้เกิดการบูรณาการการเรียนการสอน 5) มหาวิทยาลัยควรสร้างเครือข่ายความร่วมมือด้านการจัดการศึกษากับหน่วยงานต่าง ๆ ทั้งภาครัฐและเอกชนหลายรูปแบบให้มากยิ่งขึ้น และร่วมมือกับสถานประกอบการเพื่อให้นักศึกษาได้ทำงานระหว่างเรียนเพื่อฝึกประสบการณ์วิชาชีพกับภาคเอกชน 6) มหาวิทยาลัยควรสนับสนุนงบประมาณและแหล่งทุนภายนอกสำหรับการวิจัย และสนับสนุนการวิจัยในประเทศและต่างประเทศให้มากยิ่งขึ้นเพื่อสนับสนุนการวิจัยและพัฒนาที่ยั่งยืนตามเกณฑ์การพัฒนาความยั่งยืนขององค์กรเพื่อสังคมของสหประชาชาติ (Sustainable Developmental Goals (SDGs)) รวมถึงกระตุ้นให้มีการเผยแพร่ผลงานวิจัยในวารสารที่ได้มาตรฐานทั้งในระดับชาติและนานาชาติ 7) พัฒนาระบบบริหารจัดการของมหาวิทยาลัยให้มีความพร้อมทั้งทางด้านสาธารณูปการ ทรัพยากรบุคคล และงบประมาณให้มีประสิทธิภาพ ในมิติการบริหารภาครัฐแนวใหม่โดยใช้ทรัพยากรที่มีอยู่อย่างคุ้มค่า ประหยัด และเกิดประโยชน์สูงสุด