Skuteczność wybranych metod ochrony przed osutką wiosenną sosny w nalotach sosny zwyczajnej (Pinus sylvestris L.) na terenie Nadleśnictwa Skwierzyna

Wiosenna osutka sosny jest chorobą aparatu asymilacyjnego sosny zwyczajnej. Choroba stwarza największe zagrożenia dla roślin w pierwszych latach ich życia, zwłaszcza w odnowieniach naturalnych. Osłabione rośliny stają się celem ataku innych szkodników i chorób, a powtarzające się co roku infekcje ze strony tych patogenów, mogą doprowadzić do śmierci roślin, a w konsekwencji do przepadania upraw. Biorąc pod uwagę znaczenie sosny zwyczajnej w polskich lasach uzasadnione jest przeprowadzanie badań, których wyniki pozwolą na wskazanie skutecznych metod ograniczania organizmów antagonistycznych w stosunku do sosny. Uwzględniając rosnące zainteresowanie wykorzystaniem odnowienia naturalnego sosny zwyczajnej ważne jest podjęcie badań skupiających się na metodach ochrony nalotów przed osutką wiosenną sosny. Celem podjętych badań była ocena skuteczności wybranych metod ochrony nalotów sosny zwyczajnej przed wiosenną osutką sosny. Mają one pomóc w wypracowaniu założeń i metod ochronnych, które w sposób racjonalny ograniczą występowanie tej choroby i zminimalizują szkody w przypadku prowadzenia naturalnych odnowień sosny. Doświadczenie przeprowadzono na powierzchniach badawczych założonych w nalotach sosnowych w 2017 roku w Nadleśnictwie Skwierzyna. W pracy zastosowane zostały cztery metody ochrony nalotów sosnowych: brona talerzowa w międzyrzędach (B), ręczne przerywanie w rzędach (R), brona talerzowa w międzyrzędach i ręczne przerywanie w rzędach(B+R) i oprysk fungicydem(O), których skuteczność została określona na podstawie nasilenia porażenia nalotów przez <i>Lophodermium </i>spp. oraz przeżywalność nalotów i cech biometrycznych sosen (wysokość części nadziemnej i średnica szyi korzeniowej) w trzech terminach (jesienią w roku założenia doświadczenia (I), rok od (II) i dwa lata odzałożenia doświadczenia (III)) . Dodatkowo określono bioróżnorodność zbiorowisk grzybów zasiedlających igły sosen w każdym wariancie doświadczenia oraz uwzględniono zmiany w nich zachodzące, w kolejnych latach trwania eksperymentu. W wyniku przeprowadzonych badań wykazano, że zastosowanie zabiegów B oraz B+R skutkowało wyższą przeżywalnością oraz wyższymi parametrami biometrycznymi nalotów sosnowych. Przeprowadzona detekcja zbiorowisk grzybów zasiedlających igły sosen przed wykonaniem zabiegów ochronnych oraz w rok i dwa lata od wykonania zabiegu analizy wykazała obecność gatunków związanych z osutką: <i>Lophodermium conigenum</i>, <i>L. seditiosum </i>i <i>L. pinastri</i>. Najliczniej z nich występował ostatni z wymienionych gatunków. W terminie II wskazuje na profilaktycze właściwości metody B zabezpieczania nalotów sosnowych przed grzybami z rodzaju <i>Lophodermium</i>. Terminie III grzybów związanych z osutką uzyskano w przypadku wariantu R prowadzenia ochrony nalotów sosnowych. [xyz1] [xyz1]Sprawdzić terminy

松针春季枯梢病是欧洲赤松（*Pinus sylvestris*，波兰语原称sosna zwyczajna）的同化器官病害。该病害对植株幼年阶段威胁最为显著，尤其针对天然更新林分。受侵染的植株会成为其他害虫与病害的攻击目标，而此类病原每年重复侵染，可导致植株死亡，进而造成林分报废。
鉴于欧洲赤松在波兰森林中的重要地位，开展相关研究以明确有效防控此类致病有害生物的方法具有合理性。考虑到当前对欧洲赤松天然更新的关注度日益提升，开展聚焦松苗春季枯梢病防控措施的研究至关重要。
本研究旨在评估多种防控欧洲赤松松苗春季枯梢病的保护方法的有效性，以期为制定合理的防控方案提供依据，以理性抑制该病害的发生，并将欧洲赤松天然更新过程中的损失降至最低。
本试验于2017年在斯奎日纳国有林场（Nadleśnictwie Skwierzyna）的松苗试验地内开展。试验共设置4种松苗防控措施：行间圆盘耕作（B）、行间人工除草（R）、行间圆盘耕作+行间人工除草（B+R），以及杀菌剂喷施（O）。通过三个时期的松苗受松针散斑壳属（*Lophodermium*）侵染程度、松苗存活率及松树生物量特征（地上部分高度与根颈直径）评估各措施的有效性。三个时期分别为：试验建立当年秋季（I）、试验建立后1年（II）、试验建立后2年（III）。
此外，本研究还测定了各试验组中侵染松针的真菌群落的生物多样性，并分析了试验周期内各年份该群落的动态变化。
试验结果表明，采用B与B+R处理的松苗存活率与生物量参数均更高。在施药前、施药后1年及施药后2年对侵染松针的真菌群落进行检测，结果检出与枯梢病相关的物种：*Lophodermium conigenum*、*L. seditiosum* 及 *L. pinastri*。其中，最后提及的*L. pinastri*（松针散斑壳）为优势物种。在时期II中，B处理展现出对松针散斑壳属真菌侵染松苗的预防防控效果。在时期III，仅实施R处理的试验组中检测到了与枯梢病相关的真菌。[xyz1] [xyz1]请核对术语。