Goes De Poel II Watergang Nansenbaan Goes De Poel 2. Watergang Nansenbaan. Archeologische Begeleiding

<p>Artefact! Advies en Onderzoek in Erfgoed heeft in de periode van 29 maart tot en met 11 april 2013 een Archeologische Begeleiding – protocol Opgraven uitgevoerd binnen het plangebied De Poel 2 te Goes (gemeente Goes). De aanleiding tot het archeologisch onderzoek wordt gevormd door het voornemen van de gemeente Goes om binnen het plangebied een nieuwe watergang aan te leggen net ten oosten van de, tijdens vooronderzoek begrensde, vindplaats 9. Deze werkzaamheden kaderen in het grotere Bestemmingsplan De Poel 2 waar sinds enkele jaren nieuwe bedrijventerreinen worden ontwikkeld.</p><p>Tijdens de Archeologische Begeleiding van de aanleg van een watergang aan de Nansenbaan binnen het bedrijventerrein De Poel 2 te Goes (gemeente Goes) werd inzicht verkregen in de geologische opbouw van het plangebied en werden de aanwezige archeologische resten gedocumenteerd. Gezien de aard van de werkzaamheden konden binnen het plangebied geen sporen in situ bewaard worden.</p><p>De bodem binnen het plangebied is opgebouwd uit afzettingen van het Laagpakket van Walcheren op een Hollandveen Laagpakket op Afzettingen van Calais (Laagpakket van Wormer). Binnen het plangebied werden vanaf het maaiveld enkele (sub)recente sporen c.q. verstoringen aangetroffen, waaronder enkele perceleringsgreppels, drainagesleuven en resten van de voormalige Schottersweg. De hoogte van het maaiveld varieert van 0,40 meter –NAP tot 0,10 meter –NAP in het midden van het plangebied.</p><p>In het zuiden en noorden van het plangebied kwamen veel veenwinningskuilen aan het licht die wijzen op grootschalige moerneringsactiviteiten in de Nieuwe tijd. Hierdoor werd binnen het plangebied vrijwel geen intacte toplaag van het Hollandveen Laagpakket waargenomen. De meeste van deze moerneringskuilen tekenden zich af vanaf de onderkant van de voormalige bouwvoor, maar het is niet uitgesloten dat een aantal van deze veenwinningskuilen teruggaan tot de late Middeleeuwen. Aanwijzingen voor Romeinse veenontginning werden niet aangetroffen.</p><p>In het middengedeelte van het plangebied dagzomen kreekafzettingen van het Laagpakket van Walcheren waarop vanaf ca. 0,35 meter –NAP (ca. 0,30 meter –mv) bewoningssporen uit de late Middeleeuwen aanwezig waren. Ter plaatse van deze kreekrug, behorende tot de in eerder onderzoek genoemde vindplaats 9, werd het maaiveld slechts een tiental centimeter opgehoogd, terwijl het ophoogpakket in de resterende delen van het plangebied ruim een halve meter bedraagt.</p><p>In het zuidelijke deel van het plangebied werden de kleiige afzettingen van Calais geattersteerd op een diepte van ca. 3,50 meter –NAP. Enkel in het noordelijke deel van het plangebied werden op een diepte van ca. 2,8 meter -NAP twee opduikende kleirugjes behorende tot het Laagpakket van Wormer gedocumenteerd.</p><p>De uitwerking van dit onderzoek heeft zich toegespitst op de laatmiddeleeuwse bewoningssporen (sporen 6, 9 en 10) die ter plaatse van de inversierug werden aangetroffen. Deze sporen betreffen respectievelijk een afvalkuil, een greppel en een ophoogpakket en maken deel uit van de eerder genoemde vindplaats 9. Aan de hand van de studie van een kleine hoeveelheid aardewerk uit de vulling kan de ingebruikname van deze sporen – en voorlopig ook de datering van vindplaats 9 - verfijnd worden van de 12de eeuw tot de eerste helft van de 13de eeuw.</p><p>Aan de hand van archeobotanisch en –zoölogisch onderzoek werd duidelijk dat de middeleeuwse bewoners van de Goese vindplaats 9 onder meer vijg, (raapzaad)olie en granen, zoals gerst,broodtarwe, emmertarwe en waarschijnlijk ook haver en rogge, tot hun beschikking hadden. Naast schaap-geit en rund hebben mosselen en ook kabeljauw zeker op het menu gestaan. Mogelijk werden gerst, haver, tarwe en raapzaad op lokale akkers verbouwd. De akkers in de omgeving van de onderzoekslocatie waren relatief voedselrijk en bevonden zich waarschijnlijk op een plek die (net) buiten het directe bereik van de zee lag.</p>