2018010901 Elburg Elburg Melksteeg

Bureau voor Archeologie heeft een inventariserend veldonderzoek in de vorm van boringen uitgevoerd voor bouw- en herinrichtingswerkzaamheden aan de Melksteeg te Elburg.De vraagstelling van het onderzoek luidt: hoe kan rekening gehouden worden met eventuele archeologische waarden bij de voorgenomen ontwikkeling? Het onderzoek is uitgevoerd in overeenstemming met de richtlijnen van de KNA, protocol 4003. In het kader van het onderzoek zijn kaarten, databases en literatuur geraadpleegd om te komen tot een gespecificeerde archeologische verwachting van het gebied.In het plangebied wordt een huis gebouwd met omringend tuincomplex.Het plangebied ligt op een dekzandrug. Deze rug is ontstaan tijdens de Laatste IJstijd. Op grond van de landschappelijke ligging kunnen archeologische resten gerelateerd aan bewoning op zandgronden uit de periode Neolithicum tot en met Middeleeuwen aanwezig zijn. Op grond van historische bronnen kunnen in het plangebied ook resten uit de Middeleeuwen en Nieuwe tijd aanwezig zijn, namelijk gerelateerd aan een Tempeliersvestiging, een leprozenhuis en buitenplaats De Wijk.Het plangebied is op kaarten uit de 19e en 20e eeuw onbebouwd. Het is momenteel in gebruik voor tuinbouw.In het plangebied zijn twintig boringen gezet met een 7 cm Edelmanboor met maximale boordieptes van 100 tot 150 cm -mv. Vijf boringen zijn gezet met een 15 cm Edelmanboor. Al het materiaal uit relevante archeologische lagen is gezeefd met een 4 mm zeef. Het booronderzoek bevestigt dat het bodemprofiel bestaat uit dekzand waarin zich oorspronkelijk een podzolgrond heeft gevormd. Hierop ligt een antropogeen dek. De top van het antropogene dek is geroerd over een diepte van 30 tot 115 cm, waarschijnlijk als gevolg van het huidige gebruik voor de tuinbouw. Centraal en in het zuidoosten van het plangebied ligt onder het antropogene dek een restant van een podzolgrond (B en BC horizonten). In de rest van het plangebied is er sprake van een A- op C-horizont en mengvormen van de A-horizont met B- en C-horizonten.Bij het booronderzoek zijn vondsten verzameld. Een deel van het vondstmateriaal kan in de Romeinse tijd of ouder worden gedateerd. Dit wijst erop dat in de ondergrond archeologische resten uit deze periode aanwezig zijn. Omdat in het plangebied tevens resten van de podzolgrond van vóór de vorming van het antropogene dek aanwezig zijn, kunnen eventuele archeologische resten uit deze periodes bewaard zijn gebleven.De genoemde complextypen uit de Middeleeuwen en Nieuwe tijd bestaan hoofdzakelijk uit sporen en losse vondsten. Deze kunnen met boringen niet goed worden opgespoord. Echter, de variatie in de bodemopbouw kan niet alleen met het huidige gebruik worden verklaard en mogelijk hangt het samen met deze complextypen.Bureau voor Archeologie adviseert een proefsleuvenonderzoek uit te voeren op plaatsen waar de bodem met meer dan 30 centimeter beneden maaiveld wordt geroerd door de voorgenomen bouwwerkzaamheden.