Kerkstraat 19 en 23, Waddinxveen (gemeente Waddinxveen)

<p>ADC ArcheoProjecten heeft in juni 2020 een bureauonderzoek en inventariserend veldonderzoek uitgevoerd op de locatie Kerkstraat 19 en 23 in Waddinxveen, gemeente Waddinxveen. De aanleiding voor het onderzoek is de sloop van de huidige bebouwing gevolgd door de nieuwbouw van appartementen. Hiervoor is een bestemmingsplanwijziging noodzakelijk. Op basis van het bureauonderzoek is een gespecificeerde verwachting opgesteld. Hieruit volgt dat in de diepere ondergrond, die bestaat uit stroomgordelafzettingen (Formatie van Echteld) en wadafzettingen (Laagpakket van Wormer, Formatie van Naaldwijk), archeologische sporen uit de periode Mesolithicum t/m Midden-Neolithicum aanwezig kunnen zijn. Eventuele sporen zullen zich beperken tot de fossiele stroomgordels, crevassecomplexen en kreekruggen, die op grond van de heersende drogere condities geschikt geweest kunnen zijn voor (tijdelijke) bewoning. Hoewel in de Zuidplaspolder binnen deze landschappelijke zones enkele kleine jachtkampen bekend zijn, ontbreken dergelijke vindplaatsen in het onderzoeksgebied. De verwachting voor dergelijke sporen wordt daarom als laag beschouwd. In de periode Laat-Neolithicum t/m Vroege Middeleeuwen maakte het onderzoeksgebied deel uit van een uitgestrekt veenmoeras. Op grond van de natte omstandigheden en afwezigheid van grote rivieren die toegang konden verschaffen tot het gebied wordt de kans op de aanwezigheid van archeologische sporen in het veen (Hollandveen Laagpakket, Formatie van Nieuwkoop) eveneens laag geacht. Vanaf de 12e/13e eeuw werden de veengebieden in het onderzoeksgebied ter ontginning uitgegeven en ontstond de nederzetting Waddinxveen. Het plangebied valt binnen de historische kern van deze nederzetting en lijkt op basis van oude kaarten pas vanaf het begin van de 19e eeuw deel uit te maken van een erf met vermoedelijk een woonhuis. Het is echter mogelijk dat erven in de loop der tijd zijn er verlaten en verplaatst, met als gevolg dat op oude kaarten onbebouwde gebieden binnen een nederzetting in eerdere perioden toch bebouwing hebben gekend. In het plangebied moet behalve met ontginningssporen zoals greppels rekening worden gehouden met resten van funderingen en andere aan bewoning gerelateerde sporen zoals afvalkuilen. Indien aanwezig zullen deze zich in het bovenste deel van het veen bevinden. Een potentieel archeologisch niveau zal zich manifesteren als een sterk geroerde of puinhoudende veraarde toplaag. De mate waarin organisch vondstmateriaal geconserveerd zal zijn is afhankelijk van de ligging ten opzichte van de grondwaterspiegel. Aardewerk en bouwmateriaal zoals baksteen zal naar verwachting goed bewaard zijn gebleven. Door bouw- en sloopactiviteiten in de 20e eeuw en de aanleg van nutsvoorzieningen zal de bodem plaatselijk verstoord zijn. De omvang en diepte van deze verstoringen is niet bekend. Teneinde bovengenoemde verwachting te toetsen en aan te vullen is in het plangebied een verkennend booronderzoek uitgevoerd. Het verkennend booronderzoek wijst uit dat de natuurlijke ondergrond uit mineraalarm zegge- en bosveen (Hollandveen Laagpakket, Formatie van Nieuwkoop) bestaat. Het onverstoorde veen gaat op een sterk variërende diepte, van 120 tot 190 cm –mv (circa 2,90 tot 4,20 m –NAP), over in een 40 tot 110 cm dik pakket omgewerkt veraard veen. Dit veen is veelal bedekt met (sub)recent ophoogzand. De dikte hiervan varieert van 10 tot ruim 180 cm. Het veraarde veenpakket wordt in beginsel als archeologisch relevant beschouwd. Echter, op basis van het ontbreken van sterk geroerde of puinhoudende lagen wordt de kans op de aanwezigheid van bewoningsresten in dit pakket klein geacht. Naar verwachting zullen enkel sporen van het gebruik als landbouwgrond of moestuin, waarvan de archeologische waarde in het algemeen als gering wordt beschouwd, aanwezig zijn. Dit lijkt in overeenstemming te zijn met de geraadpleegde historische kaarten, waarop het plangebied pas vanaf het begin van de 19e eeuw bebouwing lijkt te kennen.</p>