ผลกระทบจากสภาพแวดล้อมกายภาพของพื้นที่เรียนรู้ที่มีผลต่อสุขภาวะทางจิต: กรณีศึกษา: คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการผังเมือง มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์

สุขภาวะทางจิตถือเป็นปัจจัยหนึ่งที่มีผลอย่างยิ่งต่อคุณภาพในการเรียนการสอนโดยเฉพาะในคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ที่นักศึกษาจะต้องใช้ทั้งความรู้และทักษะหลายด้านในการทำงาน โดยสุขภาวะทางจิตที่ดีอาจมีผลอย่างยิ่งที่จะช่วยส่งเสริมให้นักศึกษามีการเรียนการสอนที่มีคุณภาพ ซึ่งปัจจัยหนึ่งที่มีผลอย่างยิ่งต่อสุขภาวะทางจิตที่ส่งผลต่อการเรียนการสอนนั้น คือ ปัจจัยด้านสภาพภาพแวดล้อม ไม่ว่าจะเป็น การออกแบบอาคารเรียน หรือแม้กระทั่งสภาพแวดล้อมภายในอาคาร ก็ล้วนแล้วแต่มีผลต่อสุขภาวะทางจิตทั้งสิ้น ดังนั้นวิทยานิพนธ์ฉบับนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสุขภาวะทางจิตด้านความเครียดของนักศึกษาคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับการออกแบบสถานศึกษาและคุณภาพสิ่งแวดล้อมภายในอาคาร พฤติกรรมการใช้งานพื้นที่ภายในอาคารคณะสถาปัตยกรรม และความสัมพันธ์ของสุขภาพจิตกับสภาพแวดล้อมทางกายภาพ กลุ่มตัวอย่างคือ นักศึกษาคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการผังเมือง มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ที่กำลังศึกษาในปีการศึกษา 2565 ซึ่งการวิจัยนี้ใช้วิธีการเก็บข้อมูลจากกรณีศึกษา แบบสอบถาม การสัมภาษณ์ และการสังเกตพฤติกรรม ผลการวิจัยพบว่า สภาพแวดล้อมกายภาพมีอิทธิพลต่อสุขภาวะทางจิตของนักศึกษาคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และการผังเมือง มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ โดยคุณภาพสิ่งแวดล้อมภายในอาคารส่งผลกระทบต่อสุขภาวะทางจิตมากกว่าสภาพแวดล้อมทางกายภาพของพื้นที่