Gorinchem, Kop van de IJsbaan. Inventariserend veldonderzoek door middel van proefsleuven en een Definitief Onderzoek

<p>De natuurlijke ondergrond binnen het onderzoeksgebied bestaat uit oeverwalafzettingen. Deze oeverwal is vanaf de 10de eeuw vanaf een hof te Arkel, ten noorden van Gorinchem, ontgonnen. Het onderzoeksgebied bevindt zich binnen de 11de-eeuwse ontginning ‘Hoogland’. De huidige Arkelse Onderweg vormde de basis van deze ontginning. Het gebied is dan nog gevoelig voor overstromingen van de Linge en is daardoor mogelijk een ongunstige plek voor bewoning. Na de bedijking van de Linge in de 13de eeuw is het gebied beter beschermd tegen invloeden van de rivier en zal het beter geschikt zijn voor bewoning.</p><p>Het terrein is waarschijnlijk pas in de Nieuwe Tijd in gebruik genomen voor bewoning. Dit blijkt uit de twee ophogingslagen (S33 en 34) en het pakket groot formaat baksteen (S19) bovenop de natuurlijke ondergrond. Op basis van het aardewerk en metaal dat uit beide ophogingslagen afkomstig is, zijn deze lagen te dateren in de Nieuwe Tijd, met de nadruk op de 17de en 18de eeuw. Het jongste materiaal uit dit pakket dateert de bouw van de boerderij mogelijk aan het eind van de 18de eeuw. Greppel S12 snijdt de ophogingslaag S33 en heeft mogelijk gediend als funderingsgreppel van de boerderij, aangezien deze greppel volgens de alle sporenkaart gelijk loopt met de oostelijke muur van de boerderij. De ligging van enkele houten paaltjes in de greppel versterkt deze suggestie. De relatie tussen de greppel en het muurwerk is niet gezien in het profiel. De westelijke tegenhanger, S23, loopt gelijk met de westelijke muur van de boerderij.</p><p>De boerderij is opgedeeld in twee delen; het woongedeelte aan de zuidkant en het stalgedeelte aan de noordkant. De tussenmuur tussen beide delen is teruggevonden in het noordelijk deel van werkput 4. De voordeur bevond zich in de oostmuur van het woongedeelte (zie afb. 18). Deze is niet te herleiden aan de hand van de archeologische gegevens. De kelder is rond 1925 dichtgezet met muur S57. Mogelijk is vloer S62 een restant van de slaapkamer die daarna bovenop de kelder is gebouwd. Buiten het woongedeelte bevonden zich een waterput en wc.</p><p>Het stalgedeelte was toegankelijk via een deur in de oostmuur (zie afb. 18). Deze is eveneens niet te herleiden. Mogelijk heeft in de noord- en westmuur ook een toegang gezeten. De vloeren S43 en 42 liggen in het verlengde van het muurwerk en de uitbraaksleuven van de boerderij en kunnen wellicht als drempel worden geïnterpreteerd. Vloer S42 heeft zelfs een kantafsluiting aan twee overstaande zijden van de vloer waar de afgewerkte kanten van het muurwerk verwacht kunnen worden. De vloeren S35, 36 en 37 hebben waarschijnlijk gediend als erfverharding.</p>