การประมาณค่าแบบเบส์ในการถดถอยแบบริดจ์โดยใช้การแจกแจงก่อนสำหรับพารามิเตอร์แบบริดจ์

ในงานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและเปรียบเทียบประสิทธิภาพของวิธีการประมาณค่าสัมประสิทธิ์การถดถอยพหุคูณเมื่อเกิดปัญหาความสัมพันธ์เชิงเส้นพหุระหว่างตัวแปรอิสระทั้งหมด 4 วิธี ได้แก่ วิธีกำลังสองน้อยสุดสามัญ วิธีการถดถอยแบบริดจ์ วิธีการประมาณค่าแบบเบส์รูปแบบที่ 1 โดยพิจารณาการแจกแจงก่อนของพารามิเตอร์สัมประสิทธิ์การถดถอยและพารามิเตอร์ผกผันของความแปรปรวน และวิธีการประมาณค่าแบบเบส์รูปแบบที่ 2 โดยพิจารณาการแจกแจงก่อนของพารามิเตอร์สัมประสิทธิ์การถดถอย พารามิเตอร์ผกผันของความแปรปรวนและพารามิเตอร์ริดจ์ ซึ่งในการประมาณค่าแบบเบส์จะเลือกใช้วิธีการเลือกตัวอย่างแบบกิบส์ โดยเปรียบเทียบประสิทธิภาพของตัวประมาณด้วยผลรวมของค่าความคลาดเคลื่อนกำลังสองเฉลี่ยและผลรวมของค่าเอนเอียงสัมบูรณ์เฉลี่ยจากการจำลองข้อมูลด้วยเทคนิคมอนติคาร์โล จากผลการศึกษาพบว่าการประมาณค่าแบบเบส์รูปแบบที่ 2 ให้ประสิทธิภาพดีที่สุด นอกจากนั้นการประมาณค่าแบบเบส์รูปแบบที่ 1 กับการถดถอยแบบริดจ์จะให้ประสิทธิภาพค่อนข้างใกล้เคียงกัน นอกจากนี้ยังได้นำข้อมูลจริงมาประยุกต์ใช้ร่วมด้วย