Drinkwaterwinlokaties waar oude verontreinigingen zijn aangemerkt als (potentiële) probleemstoffen

Deze kaart geeft aan bij welke winningen oude verontreinigingen als potentiële of actuele probleemstoffen zijn aangetroffen. De kaart is gebaseerd op informatie uit de gebiedsdossiers voor drinkwaterwinningen.

Bij veertig van de 215 beschouwde winningen komen stoffen voor in het onttrokken water die kunnen worden gerelateerd aan de aanwezigheid van oude bodemverontreinigingen in normoverschrijdende concentraties. Bij 54 winningen komen in het onttrokken water stoffen voor die kunnen worden gerelateerd aan oude verontreinigingen in concentraties van 75 procent van de norm. Bij 22 van deze 54 winningen komen zowel parameters voor die een probleemstof vormen als parameters die een potentiële probleemstof vormen. De aanwezigheid van deze stoffen is vaak gekoppeld aan het voorkomen van stedelijk gebied of (voormalige) industriële activiteiten of stortplaatsen in het intrekgebied. Het betreft winningen verspreid over het hele land. Dit betekent dat voor 72 winningen stoffen gerelateerd aan ‘oude’ verontreinigingen een probleem of risico vormen. Dit betreft 57 grondwaterwinningen en 15 oppervlaktewater- en oevergrondwaterwinningen. Bij de categorie oppervlaktewater- en oevergrondwaterwinningen moet worden opgemerkt dat deze categorie stoffen vooral voorkomt bij oevergrondwaterwinningen en maar een enkele maal bij oppervlaktewaterwinningen. Daarbij gaat het vaak om overschrijdingen van de signaleringswaarden in het Drinkwaterbesluit (Bijlage A, Tabel IIIc) van verschillende koolwaterstofverbindingen, maar ook om overschrijding van normen in het Drinkwaterbesluit (Bijlage A, Tabel II) zoals Polycyclische Aromatische Koolwaterstoffen (PAK's), benzeen en benzo(a)pyreen. Uit de inventarisatie blijkt niet dat bepaalde stoffen veel vaker voorkomen dan andere.

De aanpak van bodemverontreinigingen vindt plaats op grond van de Wet bodembescherming. De normen en signaleringswaarden die gelden voor de bronnen voor drinkwater zijn over het algemeen lager dan de interventiewaarden die de Wet bodembescherming stelt (Anoniem, 1986). Dit verschil in normstelling leidt in de praktijk tot discussie over de noodzaak tot het aanpakken van deze verontreinigingen. Daarom biedt de Circulaire bodemsanering (Ministerie van Infrastructuur en Milieu, 2012) partijen de mogelijkheid om ook over te gaan tot sanering bij concentraties die lager zijn dan de interventiewaarden, maar in de praktijk wordt deze mogelijkheid (nog) niet benut.

本图示标明了在哪些水源中发现了旧污染物质作为潜在或实际问题物质的情形。该图基于饮用水源区域档案的信息编制而成。在215个被审查的水源中，有40个水源提取的水中存在与旧土壤污染相关的物质，其浓度超过了标准限制。在54个水源中，提取的水中存在与旧污染相关的物质，其浓度达到标准限制的75%。在这54个水源中，有22个水源同时存在构成问题物质和潜在问题物质的参数。这些物质的发现通常与城市区域或（已关闭的）工业活动或填埋场在取水区域内的存在有关。这些水源分布在全国各地，这意味着对于72个水源而言，与‘旧’污染相关的物质构成了问题或风险。其中，57个为地下水水源，15个为地表水和河岸地下水水源。在地表水和河岸地下水水源类别中，必须指出这些物质主要在河岸地下水水源中发现，在地表水水源中仅发现一次。这通常涉及不同多环芳烃化合物在《饮用水条例》（附录A，表IIIc）中的信号值超标，但也包括《饮用水条例》（附录A，表II）中规定的标准超标，如多环芳烃（PAKs）、苯和苯并（a）芘。调查结果表明，没有特定物质比其他物质更频繁地被发现。土壤污染的处理依据《土壤保护法》。通常，饮用水源的规范和信号值低于《土壤保护法》设定的干预值（匿名，1986年）。这种规范设定上的差异在实践中导致了对处理这些污染物的必要性的争议。因此，《循环土壤修复》（基础设施与环境部，2012年）为各方提供了在浓度低于干预值的情况下进行修复的可能性，但在实践中，这一可能性（目前）尚未得到利用。