Een klein archeologisch onderzoek op het perceel Middelberterweg 13a te Groningen

<p>In verband met het oprichten van een nieuw gebouw voor het Bert Hellinger Instituut is in 2004 de bouwlocatie Middelberterweg 13a (toen genummerd 13b) archeologisch onderzocht. Het perceel bevindt zich ten zuiden van de middeleeuwse kerk van Middelbert. Het werd een kleine opgraving die binnen de contouren van het nieuwe gebouw is uitgevoerd. In twee vlakken is de bodem gedocumenteerd, waarbij het onderste vlak op de top van het dekzand is aangelegd. De oudste sporen zijn in dit dekzand aangetroen; uit twee vermoedelijke haardkuilen kon houtskool verzameld en gedateerd worden. Of dit houtskool het gevolg is van menselijk handelen of van een bosbrand kon niet bepaald worden, want het zijn vrij solitaire sporen. De houtskoolmonsters leverden twee verschillende dateringen op: de oudste (Pinus) gaf een datering van 6766-6598 v. Chr. en de jongste (Quercus) een datering van 4980-4800 v.Chr. Deze dateringen in het late mesolithicum en vroege neolithicum sluiten aan bij resultaten van andere houtskooldateringen in deze omgeving, zoals die van de opgraving Engelenmeerpad te Engelbert. Het landschap vernatte in die periode en op het dekzand ontstond veengroei, dat uiteindelijk tot een dik pakket uitgroeide. Pas in de late middeleeuwen is er vervolgens weer sprake van bewoning en werd het gebied ontgonnen. Dat de toenmalige bewoning succesvol was, blijkt uit de bouw van de 13e eeuwse stenen kerk. In de opgraving zijn geen sporen van boerderijen uit die tijd aangetroen; wel scherven van lokaal kogelpotaardewerk en gemporteerde scherven Duits steengoed. Uit de latere perioden stammen slechts enkele vondsten en vooral grondsporen van het gesloopte 20eeeuwse verenigingsgebouw.</p>