ปัญหาและความต้องการของผู้สูงอายุในภาวะพึ่งพิงในเขตเทศบาลนครพิษณุโลก

การปฏิบัติงานกับกลุ่มผู้สูงอายุในภาวะพึ่งพิงระดับพื้นที่ เพื่อให้เข้าถึงสวัสดิการขั้นพื้นฐานที่พึงจะได้รับ ต้องครอบคลุมกับสภาพปัญหาและความต้องการ ดังนั้น การศึกษาครั้งนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพปัญหาและความต้องการของผู้สูงอายุในภาวะพึ่งพิงหรือผู้ดูแล รวมทั้งศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างข้อมูลทั่วไป สภาพปัญหาและความต้องการของผู้สูงอายุในภาวะพึ่งพิงในเขตเทศบาลนครพิษณุโลก โดยเป็นการศึกษาวิจัยเชิงปริมาณ ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการศึกษา ซึ่งมีกลุ่มเป้าหมายเป็นกลุ่มผู้สูงอายุที่อยู่ในภาวะพึ่งพิงหรือผู้ดูแลในพื้นที่เทศบาลนครพิษณุโลก ทั้งหมด 4 โซน จำนวน 177 ราย ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน ผลการศึกษา พบว่า สภาพปัญหาของผู้สูงอายุในภาวะพึ่งพิงในเขตเทศบาลนครพิษณุโลก มากที่สุด คือ ด้านสภาพแวดล้อม รองลงมาคือ สภาพปัญหาด้านร่างกาย ด้านเศรษฐกิจ ด้านสังคม และน้อยที่สุด คือ ด้านจิตใจ ตามลำดับ ด้านความต้องการของผู้สูงอายุในภาวะพึ่งพิงหรือผู้ดูแลต่อการรับบริการจากศูนย์สุขภาพผู้สูงอายุสังกัดเทศบาลนครพิษณุโลก พบว่า มีความต้องการด้านการดูแลสุขภาพในการดูแลร่างกาย มากที่สุด ค่าเฉลี่ยรวม 4.21 และรองลงมา คือ มีความต้องการด้านการจัดบริการทางสังคม ในการสนับสนุนทางสังคมและเครือข่ายความร่วมมือ ค่าเฉลี่ยรวม 4.00 และจากการแสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม พบว่า มีการเสนอให้จัดบริการในรูปแบบการช่วยเหลือ จัดหา หรือจัดตั้งกองทุนสำหรับจัดซื้อสิ่งของเครื่องใช้ที่จำเป็นสำหรับผู้สูงอายุในภาวะพึ่งพิงมากที่สุดความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปร พบว่า ประเภทของกลุ่มตัวอย่างที่แตกต่างกันมีความต้องการด้านการจัดบริการทางสังคมในมิติของการคุ้มครองทางเศรษฐกิจและการประกันรายได้แตกต่างกัน และโซนความรับผิดชอบของศูนย์สุขภาพผู้สูงอายุที่แตกต่างกันมีความต้องการด้านการจัดบริการทางสังคม ในมิติการสนับสนุนทางสังคมและเครือข่ายความร่วมมือ และมิติของสภาพแวดล้อมและอุปกรณ์เครื่องใช้ที่จำเป็นแตกต่างกัน ที่นัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และสภาพปัญหาของผู้สูงอายุในภาวะพึ่งพิงด้านเศรษฐกิจ มีความสัมพันธ์ทางบวกกับความต้องการด้านการจัดบริการทางสังคมในมิติของการคุ้มครองทางเศรษฐกิจและการประกันรายได้โดยมีความสัมพันธ์อยู่ในระดับค่อนข้างสูง (r=.664**) โดยข้อเสนอแนะจากผลการศึกษา พบว่า การกำหนดนโยบายเพื่อการดูแลระยะยาวสำหรับผู้สูงอายุในภาวะพึ่งพิงระดับพื้นที่ ต้องคำนึงถึงสภาพปัญหาและความต้องการรายบุคคล รวมถึงบริบทของพื้นที่ ซึ่งการกำหนดนโยบายต้องมีการกำหนดแผนการดำเนินงานที่มีความชัดเจนและเหมาะสมกับพื้นที่และกลุ่มเป้าหมายที่ปฏิบัติงานด้วย