Graven in de Kruiskapel.

<p>Hoewel de grafnummers uit de boekhouding bekend zijn, is het toch moeilijk om deze precies te lokaliseren. Een plattegrond met daarop de graven met grafnummers is niet bekend. Bij een eerdere restauratie of andere werkzaamheden in de Zuiderkerk is de vloer opnieuw gelegd waardoor de grafzerken deels niet meer op hun oorspronkelijke plek liggen. Om de aangetroffen archeologische sporen te kunnen koppelen aan de historische gegevens is gepoogd een reconstructie van de zerkenvloer te maken. Uitgangspunt is de vloer zoals die voorafgaand aan de bouwwerkzaamheden in 2013 bestond. Deze is door Van Hoogeveen architecten vastgelegd. Helaas zijn de grafnummers die op de stenen staan niet op tekening gezet. Het tweede uitgangspunt is de archeologische veldtekening. De grafkuilen en andere sporen die zijn aangetroffen, moeten binnen de contour van een graf(zerk) vallen. Uit de maten van de grafzerken is af te leiden dat een graf gemiddeld ongeveer 196½ bij 62½ cm groot was. In de lengterichting van de kapel (OW) passen 7 rijen met graven, waarbij de meest oostelijke rij iets smaller is dan de andere rijen. In de breedterichting van de kapel (NZ) passen precies 14 rijen met graven. Een klein aantal graven was voorzien van een grafdekkende zerk. De meeste graven hadden als afdekking drie min of meer vierkante graftegels. In de Kruiskapel was plek voor 96 graven doordat op de locatie van de zuil twee graven vervielen. Toch is in de boekhouding sprake van slechts 90 graven. Gepoogd is de juiste grafnummers aan de graven toe te kennen door rekening te houden met de archeologische en fysisch-antropologische resultaten. Spoor 22 is bijvoorbeeld een graf met daarin een volwassen vrouw. Hieraan moet dus een grafnummer worden gekoppeld waarbij de laatste begraving een volwassen vrouw is. Uitgaande van een nummering die begint in de zuidwesthoek, is dit grafnummer 9 met als laatste begraving Rebecka Catharine Pieters in 1776. Als we deze nummering voorzetten, blijken de meeste gegevens met elkaar te kloppen. De nummering bij de laatste rij aan de oostzijde is niet duidelijk. Mogelijk lagen hier niet veertien graven, zoals in de andere rijen, maar slechts acht graven. De graven hebben bovendien een kortere lengte dan de andere graven in de kapel. Een verklaring kan zijn dat hier vóór 1572 geen graven lagen omdat tegen deze muur een altaar stond en daar boven het kruisbeeld aan de muur hing. Na verwijdering van deze katholieke zaken is hier een rij graven gemaakt. Tegen de muur lag een natuurstenen plaat, waarop een spreekstoel (kleine preekstoel) heeft gestaan. Als we daarmee rekening houden, kunnen we grafnummers aan de gevonden graven toekennen (zie reconstructie in bijlage), maar de gegevens uit de begraafboeken kloppen dan niet met de opgravingsgegevens. Er zijn bijvoorbeeld geen begravingen bekend in de graven 88 en 89, terwijl daar wel individuen zijn aangetroffen. Een mogelijkheid is dat deze graven als armengraven werden gebruikt en dat de boekhouding niet helemaal volledig is.</p>