การพัฒนาสมรรถนะบุคลากรสายสนับสนุนวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา

การศึกษาวิจัยเรื่อง การพัฒนาสมรรถนะบุคลากรสายสนับสนุนวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา มีวัตถุประสงค์ 3 ประการ 1) เพื่อศึกษาสมรรถนะหลักที่เป็นจริงและสรรถนะหลักที่คาดหวังของบุคลากรสายสนับสนุนวิชาการของมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา 2) เพื่อศึกษาความต้องการของบุคลากรสายสนับสนุนวิชาการของมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทาต่อรูปแบบการพัฒนาสมรรถนะหลัก และ 3) เพื่อนำเสนอแนวทางการพัฒนาสมรรถนะหลักของบุคลากรสายสนับสนุนวิชาการให้สอดคล้องกับทิศทางและเป้าหมายของของมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ซึ่งการศึกษาวิจัยในครั้งนี้เป็นการวิจัยทั้งเชิงปริมาณ โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างบุคลากรสายสนับสนุนวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา จำนวน 326 คน และการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยการสัมภาษณ์แบบเจาะลึก ใช้แบบสัมภาษณ์แบบมีเค้าโครง เป็นเครื่องมือในการเก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 2 คน ที่มีหน้าที่กำหนดนโยบาย กำกับดูแล และควบคุมงานด้านการบริหารงานทรัพยากรมนุษย์ของมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา จากผลการศึกษาวิจัยเชิงปริมาณพบว่า 1) ระดับสมรรถนะหลักที่เป็นจริงของบุคลากรสายสนับสนุนวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด มีค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 4.86 2) ระดับสมรรถนะหลักที่คาดหวังของบุคลากรสายสนับสนุนวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด มีค่าเฉลี่ยอยู่ที่ 4.87 3) ความต้องการของบุคลากรสายสนับสนุนวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ที่ต้องการได้รับการพัฒนามากที่สุด คือ การได้รับการพัฒนาตามแผนพัฒนารายบุคคลตามสมรรถนะ มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.77 4) สมรรถนะหลักที่เป็นจริงและสมรรถนะหลักที่คาดหวังของบุคลากรสายสนับสนุนวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทาในภาพรวมไม่แตกต่างกัน (p-value = 0.357) แต่มีด้านการมุ่งผลสัมฤทธิ์เพียงด้านเดียวที่มีช่องว่างสมรรถนะหลักที่เป็นจริงและสมรรถนะหลักที่คาดหวังมีความแตกต่างกัน (p-value = 0.006) 5) คุณลักษณะส่วนบุคคลด้านเพศ อายุ ระดับการศึกษา และอายุงานที่แตกต่างกัน มีความเห็นต่อสมรรถนะหลักที่เป็นจริงของบุคลากรสายสนับสนุนวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ในภาพรวมไม่แตกต่างกัน แต่มีเพียงคุณลักษณะส่วนบุคคลด้านอายุงานที่แตกต่างกัน ที่มีความเห็นต่อสมรรถนะหลักที่เป็นจริงด้านความยึดมั่นในความถูกต้องชอบธรรมและจริยธรรม แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 (p-value = 0.039) 6) คุณลักษณะส่วนบุคคลด้านเพศ อายุ ระดับการศึกษา และอายุงานที่แตกต่างกัน มีความเห็นต่อสมรรถนะหลักที่คาดหวังของบุคลากรสายสนับสนุนวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ในภาพรวมไม่แตกต่างกัน แต่มีเพียงคุณลักษณะส่วนบุคคลด้านเพศที่แตกต่างกัน ที่มีความคิดเห็นต่อสมรรถนะหลักที่คาดหวังด้านการทำงานเป็นทีม แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 (p-value = 0.011) จากผลการศึกษาวิจัยเชิงคุณภาพพบว่า 1) ปัญหาและอุปสรรคในการดำเนินงานของการพัฒนาสมรรถนะของบุคลากรสายสนับสนุนวิชาการ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา คือ การรู้เท่าทันการเปลี่ยนแปลงของเทคโนโลยี ซึ่งมีแนวทางการแก้ไข คือ การฝึกอบรมการใช้เครื่องมือทางเทคโนโลยีร่วมกับการทำงานในทุกมิติ 2) รูปแบบของการพัฒนาสมรรถนะหลักในปัจจุบัน คือ มุ่งพัฒนาบุคลากรสายสนับสนุนวิชาการให้มีระดับสมรรถนะหลักให้สามารถบรรลุเป้าหมายตามรายการสมรรถนะหลักทั้ง 5 ด้านอย่างมีประสิทธิภาพ 3) มหาวิทยาลัยมีแนวนโยบายในการพัฒนาบุคลากรสายสนับสนุนวิชาการในอนาคตตามหลักสูตรการพัฒนาบุคลากร 5 ระดับ คือ หลักสูตรผู้บริหารระดับสูง หลักสูตรผู้บริหารระดับกลาง หลักสูตรผู้นำคลื่นลูกใหม่ หลักสูตรหัวหน้าสำนักงาน และหลักสูตรสมรรถนะประจำตำแหน่งงาน และ 4) แนวทางในการเพิ่มสมรรถนะและขีดความสามารถในการปฏิบัติงานของบุคลากรสายสนับสนุนวิชาการ โดยดำเนินการพัฒนาบุคลากรตามหลักสูตร 5 ระดับ เพื่อให้สอดคล้องกับนโยบายของมหาวิทยาลัยราชภัฎสวนสุนันทา ข้อเสนอแนะสำหรับการศึกษาวิจัยในครั้งนี้ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ควรมีแนวทางการพัฒนาบุคลากรสายสนับสนุนวิชาการตามประเด็นดังนี้ 1) ด้านการมุ่งผลสัมฤทธิ์ 2) ด้านการพัฒนาบุคลากร 3) ด้านการทำงานเป็นทีม และ 4) ด้านความยึดมั่นในความถูกต้องชอบธรรมและจริยธรรม