ปัจจัยกำหนดการลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศในประเทศไทย: บทบาทของหนี้ประเภทต่างๆ

งานวิจัยนี้ทำการศึกษาผลกระทบของหนี้ประเภทต่างๆในประเทศไทยต่อการลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศ (FDI) ทั้งในภาพรวมและรายภาคการผลิตที่สำคัญ หนี้ที่พิจารณาในการศึกษานี้ถูกจำแนกทั้งในส่วนของผู้กู้ยืมและแหล่งการกู้ยืม กรอบความคิดทางทฤษฎี OLI Paradigm และแรงจูงใจในการออกไปลงทุนในต่างประเทศของบริษัทข้ามชาติถูกใช้เป็นกรอบความคิดหลักในการหาความสัมพันธ์ดังกล่าวทั้งในดุลยภาพระยะสั้นและระยะยาวผ่านแบบจำลอง Autoregressive Distributed Lag Model (ARDL) โดยใช้ข้อมูลรายไตรมาสของประเทศไทยตั้งแต่ปี 2540 ถึงปี 2563 ผลการวิจัยบ่งชี้ว่าการก่อหนี้รวมส่งผลกระทบทางลบต่อการลงทุนโดยตรงจากต่างประเทศโดยรวมทั้งในระยะสั้นและระยะยาว การก่อหนี้สาธารณะ หนี้สินภาคเอกชน หนี้ครัวเรือนและหนี้ของบริษัทเอกชนล้วนส่งผลกระทบเชิงลบต่อการดึงดูด FDI ทั้งในระยะสั้นและระยะยาวอย่างมีนัยสำคัญ เมื่อแบ่งหนี้ตามแหล่งกู้ยืมพบว่าการก่อหนี้ภายในประเทศมีผลทางบวกในการดึงดูด FDI ในระยะสั้นแต่กลับส่งผลทางลบในระยะยาว และการก่อหนี้ต่างประเทศส่งผลกระทบทางลบต่อ FDI แต่เพียงแค่ในระยะสั้นเท่านั้น เมื่อพิจารณาในรายภาคการผลิตที่สำคัญพบว่าผลกระทบของหนี้มีความแตกต่างกันในแต่ละภาคอุตสาหกรรมโดยผลกระทบทางลบมีแนวโน้มเกิดสูงสุดในภาคอุตสาหกรรมการผลิตอุปกรณ์ไฟฟ้า และภาคอุตสาหกรรมการผลิตคอมพิวเตอร์ อิเล็กทรอนิกส์ และอุปกรณ์ทางทัศนศาสตร์ ในขณะที่ไม่พบผลกระทบในระยะยาวกับภาคภาคอุตสาหกรรมการผลิตยานยนต์ รถพ่วงและรถกึ่งพ่วง