มาตรการทางกฎหมายเพื่อควบคุมมลพิษทางน้ำที่เกิดจากกิจการโรงงานขนาดเล็ก

ปัจจุบันโรงงานในประเทศไทยมีเพิ่มจำนวนขึ้นเป็นอย่างมากโดยเฉพาะกิจการโรงงานขนาดเล็กและแม้ว่าการประกอบกิจการอุตสาหกรรมจะมีผลดีอย่างยิ่งต่อเศรษฐกิจของประเทศแต่ก็ส่งผลกระทบต่อการดำรงชีวิตประชาชน วิถีชุมชน โดยเฉพาะอย่างยิ่งต่อสิ่งแวดล้อมเนื่องจากในกระบวนการผลิตมักมีของเสียหรือ สิ่งปนเปื้อนอยู่เสมอเป็นเหตุรำคาญให้แก่บริเวณใกล้เคียง สิ้นเปลืองค่าใช้จ่ายในการกำจัดสารมลพิษจากโรงงานที่ไม่มีการบำบัดน้ำเสียก่อนปล่อยลงสู่แหล่งน้ำ ผลกระทบจากมลพิษทางน้ำซึ่งประชาชนทั่วไป เรียกว่า น้ำเสียการค้นคว้าอิสระฉบับนี้มุ่งศึกษาการควบคุมมลพิษทางน้ำที่จากกิจการโรงงานขนาดเล็กซึ่งเป็นโรงงานที่มีขนาดของเครื่องจักรน้อยกว่า 50 แรงม้าหรือมีจำนวนคนงานน้อยกว่า 50 คน อยู่ในภายใต้การกำกับดูแลขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. 2535 พบว่ามีปัญหาทางกฎหมาย อาทิ ปัญหาช่องว่างในการบังคับใช้กฎหมายในการควบคุมกิจการที่เป็นอันตรายต่อสุขภาพ ปัญหาความเป็นเอกภาพในการบังคับใช้กฎหมาย ปัญหาการกำหนดพื้นที่ตั้งกิจการโรงงานขนาดเล็ก ผู้เขียนจึงได้วิเคราะห์เปรียบเทียบมาตรการการกำกับดูแลกิจการโรงงานขนาดเล็กเพื่อป้องกันมลพิษทางน้ำระหว่างกฎหมายไทยกับประเทศสิงคโปร์เพื่อเสนอแนวทางและมาตรการทางกฎหมายที่เหมาะสมกับบริบทของประเทศไทย จากการศึกษาพบว่ามาตรการที่เหมาะสม อาทิ การกำหนดให้ทุกกิจการที่เป็นกิจการอันตรายต่อสุขภาพให้เป็นกิจการที่ต้องมีการควบคุมภายในท้องถิ่น ตลอดจนควรมีหน่วยงานดังเช่นประเทศสิงคโปร์ที่มี PUB เข้ามาช่วยกำกับดูแลเนื่องจากมลพิษทางน้ำที่มีความซับซ้อนซึ่งมองด้วยตาเปล่าไม่เห็น เป็นต้น