การพัฒนาเครื่องฟื้นฟูกล้ามเนื้อรยางค์ล่างในผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองระยะเฉียบพลัน

การศึกษาวิจัยครั้งนี้ได้ออกแบบสร้างเครื่องฟื้นฟูกล้ามเนื้อช่วยเคลื่อนไหวรยางค์ล่างและศึกษาผลของการฟื้นฟูในกลุ่มตัวอย่างผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองระยะเฉียบพลันที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ เพื่อช่วยให้ผู้ป่วยได้ทำการฟื้นฟูที่บ้านและฝึกการเคลื่อนไหวอย่างต่อเนื่อง โดยเครื่องที่พัฒนาขึ้นมาช่วยให้ผู้ป่วยฝึกการเคลื่อนไหวท่างอขาเหยียดขา กระดกข้อเท้าและถีบปลายเท้าแล้วยกสะโพก โดยการทำงานของเครื่องนั้นสามารถปรับความเร็วในการเคลื่อนไหวและระยะความยาวของขาให้เหมาะสมกับผู้ป่วยแต่ละราย ตัวเครื่องมีขนาดไม่ใหญ่มากและง่ายต่อการใช้งาน ในงานวิจัยนี้ได้ทำการศึกษาเปรียบเทียบการฟื้นฟูรยางค์ล่างในผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองระยะเฉียบพลันจำนวนทั้งหมด 40 คนโดยแบ่งออกเป็น 3 กลุ่มการทดลอง ได้แก่ กลุ่มทำการฝึกด้วยวิธีทำกายภาพบำบัดแบบดั้งเดิม (CT) 15 คน กลุ่มที่ทำการฝึกด้วยกระจกเงา (MT) 15 คน และกลุ่มที่ทำการฝึกด้วยเครื่องฟื้นฟูที่พัฒนาขึ้นมา (RMT) 10 คน โดยทำการทดลองเป็นเวลา 12 สัปดาห์ และมีการประเมินด้วย Brunnstrom Stage of Motor Recovery (Lower extremity), Fugl Meyer Assessment of Lower Extremity (FMA-LE), Modified Rankin Scale (mRs) และ Functional Ambulation Category (FAC) พบว่าในสัปดาห์ที่ 4, 8 และ 12 กลุ่ม RMT มีคะแนนของ FMA-LE ดีกว่ากลุ่ม CT และกลุ่ม MT อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ p<0.05 แล้วในสัปดาห์ที่ 12 ยังพบว่าค่าคะแนน mRs ของกลุ่ม RMT ดีกว่ากลุ่ม CT และกลุ่ม MT อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ p<0.05