Een archeologisch onderzoek op de locatie Lissabonstraat 32-50 te Groningen

In verband met een woningbouwproject voor het westelijke deel van de Lissabonstraat is deze locatie archeologisch onderzocht. Bij het bodemonderzoek bleek echter dat het terrein op meerdere plekken ernstig vervuild was met olie en lood. Alleen het meest westelijke deel had een minder sterke bodemvervuiling en kon worden vrijgegeven voor een opgraving. Dit onderzoek is uitgevoerd in de periode 22 oktober tot 4 november 2002 door de gemeente Groningen in samenwerking met Stichting Monument & Materiaal. De locatie ligt buiten de 17e-eeuwse verdedigingswerken en zeer oude bewoning viel er niet te wachten. Op de kaart van Haubois uit 1643 is langs het Hoendiep al wel bebouwing getekend en mogelijk zouden daarvan nog restanten in de bodem bewaard gebleven zijn. Met name het huis en de omgrachte tuinen van de familie Van Lissebon leken daarvoor een kanshebber te zijn. En inderdaad is een van de grachten rond het tuinencomplex van die familie in de bodem aangetroffen. Het gaat hierbij om de westelijke gracht van de oostelijke tuin. Deze gracht is vermoedelijk in circa 1672 gedempt met onder meer stenen van het grote huis of andere stenen bebouwing, die op last van Carl Rabenhaupt vóór de belegering van 1672 zijn afgebroken. De vondsten in deze gracht dateren hoofdzakelijk uit de 17e eeuw, al zijn er ook nog 16e-eeuwse objecten gevonden en zijn enkele vondsten afkomstig uit het bezit van de familie Van Lissebon. Vermoedelijk is de gracht pas definitief met aarde toegedekt in het begin van de 18e eeuw. Na deze periode werd dit terrein opgedeeld in blokvormige kavels waarop tuinhuisjes stonden. Deze situatie duurde tot laat in de 19e eeuw. Inmiddels was er aan het begin van de 19e eeuw al wel een Lissebonsteeg aangelegd, maar de U-vormige straat kwam er pas in 1907. Toen stonden ook alle arbeiderswoningen er al. Van de bewoners van die huizen zijn maar weinig vondsten achtergebleven.