การศึกษาสมการระดับเสียงอ้างอิงของยานพาหนะสำหรับการประเมินผลกระทบด้านเสียงจากการจราจรในประเทศไทยโดยใช้แบบจำลองทางคณิตศาสตร์ TNM 3.0

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาสมการระดับเสียงอ้างอิงสำหรับการทำนายระดับเสียงจากการจราจร โดยใช้แบบจำลองทางคณิตศาสตร์ TNM 3.0 จากข้อมูลการจราจรในประเทศไทยและเปรียบเทียบความสามารถการทำนายระดับเสียงของสมการระดับเสียงอ้างอิงเดิมของแบบจำลองฯ และสมการระดับเสียงอ้างอิงที่สร้างขึ้นจากข้อมูลในประเทศไทย ด้วยแบบจำลองฯ TNM 3.0 โดยใช้พื้นที่ศึกษาบริเวณถนนเพชรเกษม ช่วงกิโลเมตรที่ 315 ในการรวบรวมข้อมูลสำหรับการพัฒนาสมการระดับเสียงอ้างอิงและทดสอบความสามารถในการทำนายระดับเสียงของสมการระดับเสียงอ้างอิงของแบบจำลองฯ และสมการอ้างอิงที่สร้างขึ้นผลการศึกษาพบว่าจากการจัดกลุ่มยานพาหนะเพื่อสร้างสมการระดับเสียงอ้างอิง 5 ประเภทตามข้อจำกัดของแบบจำลองฯ ได้แก่ 1. รถยนต์นั่งส่วนบุคคล 2. รถบรรทุก 4 ล้อ 6 ล้อ และรถโดยสาร 3. รถบรรทุก 10 ล้อ 4. รถพ่วง 5. รถจักรยานยนต์ โดยเมื่อทำการทดสอบความสามารถของสมการระดับเสียงอ้างอิงที่สร้างขึ้น และ สมการระดับเสียงอ้างอิงเดิมของแบบจำลอง โดยเปรียบเทียบกับค่าจากการตรวจวัด ด้วยวิธีทางสถิติ Paired t-test พร้อมพิจารณาเปรียบเทียบความแตกต่างของค่าเฉลี่ย และการวิเคราะห์การถดถอย พบว่าผลการทำนายค่าระดับเสียงโดยสมการระดับเสียงอ้างอิงทั้งสองมีความแตกต่างจากค่าระดับเสียงจากการตรวจวัดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับความเชื่อมั่นร้อยละ 95 โดยมีค่าความแตกต่างของค่าเฉลี่ยของผลการทำนายกับค่าเฉลี่ยของผลการตรวจวัด 0.8 และ 2.5 เดซิเบลเอ ตามลำดับ และมีค่าสัมประสิทธิ์การตัดสินใจ 0.693 และ 0.529 ตามลำดับ ที่ระดับความเชื่อมั่นร้อยละ 95 นอกจากนั้นเมื่อนำสมการระดับเสียงอ้างอิงที่สร้างขึ้นไปทดสอบใช้ในการทำนายค่าระดับเสียงจากการจราจรในพื้นที่อื่นที่มีลักษณะการจราจรที่คล้ายกันบนพื้นที่ศึกษาถนนพหลโยธิน พบว่าให้ผลการทำนายที่คล้ายคลึงกัน โดยผลการทำนายค่าระดับเสียงด้วยสมการระดับเสียงอ้างอิงที่สร้างขึ้นมีความแตกต่างจากค่าระดับเสียงจากการตรวจวัดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับความเชื่อมั่นร้อยละ 95 โดยมีค่าความแตกต่างของค่าเฉลี่ยของ ผลการทำนายกับค่าเฉลี่ยของผลการตรวจวัด 0.2 เดซิเบลเอ ในขณะที่มีค่าสัมประสิทธิ์การตัดสินใจ 0.620 ที่ระดับความเชื่อมั่นร้อยละ 95 ซึ่งจากผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่าการใช้สมการระดับเสียงที่สร้างขึ้นสามารถให้ผลการทำนายค่าระดับเสียงที่มีค่าความแตกต่างของค่าเฉลี่ยใกล้เคียงกับการตรวจวัดจริง และมีความสามารถในการอธิบายการเปลี่ยนแปลงระดับเสียงจากการตรวจวัดจริงได้ดีกว่าการใช้สมการระดับเสียงอ้างอิงเดิม