Kerkweg 32 te Heerhugowaard, gemeente Dijk en Waard

<p>Op basis van het bureauonderzoek is een gespecificeerde archeologische verwachting opgesteld. Het plangebied lag ten tijde van het Neolithicum en mogelijk tot aan de Vroege Bronstijd in een wad-/kweldergebied bestaande uit geulen, kreken en kommen. Booronderzoek direct ten noorden
van het plangebied heeft direct onder de bouwvoor ontkalkte kreekafzettingen aangetoond, die gevormd zijn in deze periode. Uit milieukundige boringen in het plangebied zelf kan afgeleid worden
dat de kleiige kreekoeverafzettingen direct vanaf het maaiveld voorkomen en de zandige getijden(geul)afzettingen vanaf ca. 1 m -mv. Zowel kreek- als kreekoeverafzettingen worden als archeologisch relevant beschouwd. Hoewel dit in het onderzoeksgebied nog niet is aangetoond, is uit andere gebieden bekend dat men zich in het Neolithicum en de Bronstijd vanwege de hogere ligging bij voorkeur vestigden op kreekruggen of langs oevers van actieve kreken. De kans op resten uit bovengenoemde perioden is daarom middelhoog: overblijfselen kunnen bestaan uit (jacht)kampen, ondiepe (haard)kuilen, wellicht bewoningssporen, vondstspreidingen van bijvoorbeeld vuursteen of losse vondsten zoals vuursteen, visfuiken of kano’s.<p><p>

Vanaf ongeveer de Midden-Bronstijd tot aan de Vroege Middeleeuwen vond een sterke vernatting van het landschap plaats wat resulteerde in grootschalige veenvorming. Waarschijnlijk was het onderzoeksgebied niet geschikt voor (permanente) bewoning. Het veen dat in deze periode is gevormd is in het plangebied door ontginningen in de Volle-Late Middeleeuwen niet meer
aanwezig. De kans op resten uit deze perioden is daarom laag. Milieukundige boringen tonen de aanwezigheid van (puin)resten in de bovengrond, die mogelijk op een ophogingslaag of grondverbetering wijzen. </p><p>

Veenhuizen is bewoond geweest vanaf ongeveer de Vroege/Volle Middeleeuwen. Bewoning in het plangebied zelf kwam volgens historische kaarten pas vanaf 1899 voor, volgens de bewoners al vanaf omstreeks 1872. In de eerste helft van de 19e eeuw was het plangebied in gebruik als broek, en daarom waarschijnlijk laag gelegen. Het is onbekend of dit in de eeuwen daarvoor ook het geval was. Het plangebied bevindt zich ter plaatse van een AMK-terrein, de historische kern van
Veenhuizen, waarvan de begrenzing gebaseerd is op 19e-eeuwse kaarten waarop bebouwing aanwezig is. Ca. 100 m ten westen van het plangebied bevindt zich een kerk die een oorsprong heeft in de 13e eeuw. Bij deze kerk bevindt zich het praalgraf van Heer Reinout van Brederode uit de 17e eeuw. In het plangebied zelf kunnen direct vanaf maaiveld resten voorkomen van laatmiddeleeuwse en/of nieuwe tijdse bebouwing, erfstructuren zoals beer- en waterputten, sporen van verkaveling zoals sloten of erfgrenzen en ophogingslagen. </p><p>

Om de op het bureauonderzoek gebaseerde gespecificeerde verwachting voldoende te kunnen aanvullen en toetsen, adviseert ADC ArcheoProjecten om in het plangebied tijdens de ondergrondse sloop- en graafwerkzaamheden in een archeologische begeleiding te voorzien. De archeologische begeleiding dient hetzelfde doel als een Definitieve Opgraving (AB/DO). Dit betekent dat wanneer bij de civiele werkzaamheden vondsten en/of archeologische sporen worden
aangetroffen, deze conform de KNA 4.2 worden verzameld, geregistreerd en gedocumenteerd. Tevens dienen tijdens deze begeleiding grondboringen te worden verricht tot minstens 3 m -mv om de diepere ondergrond nader in kaart te brengen en de kans op aanwezigheid van resten uit de prehistorie nader te kunnen inschatten. De exacte invulling van de werkzaamheden dient voorafgaand aan het veldwerk te worden vastgelegd in een door de bevoegde overheid goed te keuren Programma van Eisen (PvE).</p>