Zeijen, Zeijerlaar 1 (Gemeente Tynaarlo, Dr.) Een Karterend Archeologisch Booronderzoek

Uit het bureau- en verkennend booronderzoek bleek dat het plangebied op een hoger gelegen dekzandkop ligt in een beekdal tussen twee hogere keileemruggen. In de wijdere omgeving, zijn met name op deze keileemruggen, vindplaatsen bekend daterend vanaf het mesolithicum tot de Romeinse tijd. Op basis van de boringen van het verkennend en het karterend booronderzoek kan gesteld worden dat de bodem in het plangebied nog goed bewaard is gebleven. Onder de recente bouwvoor en verharding was bij 22 boringen nog een restant aanwezig van een deels intacte podzolbodem (E, B, BC-horizont). Het merendeel van de boringen welke tot in de C-horizont, het gele zand, waren verstoord, is relatief ondiep vestoord. Hierdoor kunnen ook nabij deze boringen nog intacte archeologische resten en grondsporen worden aangetroffen. Alleen in de zuidelijke stal en tussen de middelste stallen is de bodem diep verstoord. Tijdens de karterende fase zijn geen nieuwe archeologische vondsten gedaan. Van het brokje houtskool dat werd aangetroffen kan niet worden bepaald of het op menselijke bewoning (vuurplaatsen) duidt of van natuurlijke oorsprong is. De vuursteenafslag die tijdens de verkennende fase is aangetroffen blijft de enige indicator van menselijk bewoning in de prehistorie. Aanwijzingen voor een vindplaats uit latere perioden zijn niet aangetroffen. Steentijdvindplaatsen zijn doorgaans kort bewoond geweest hierdoor is er relatief weinig materiaal (vondsten) achtergebleven. De trefkans op dergelijke vondsten met booronderzoek is daardoor relatief laag. Op basis van de resultaten van het karterend onderzoek kan de afwezigheid van een archeologische (steentijd) vindplaats niet met grote zekerheid worden vastgesteld. Omdat de bodem met name in het oostelijk deel van het plangebied goed bewaard is gebleven, er een vuurstenen artefact is aangetroffen (tijdens de verkennende fase) en dit deel op het hoogste deel van de dekzandkop ligt behoudt dit deel nog een hoge archeologische verwachting (kansrijke zone, zie Figuur 6).