ผลกระทบของท่าอากาศยานสุวรรณภูมิที่มีต่อรูปแบบการพัฒนาที่ดินชานเมือง: กรณีศึกษาชุมชนคลองสองต้นนุ่น เขตลาดกระบัง

การพัฒนาพื้นที่เมืองโดยรอบท่าอากาศยานหรือการพัฒนาเมืองสนามบิน เป็นโครงการพัฒนาเมืองที่หลายประเทศให้ความสนใจ เนื่องจากท่าอากาศยานเป็นศูนย์กลางขับเคลื่อนเศรษฐกิจแห่งสำคัญของประเทศ งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ในการศึกษาผลกระทบของการพัฒนาท่าอากาศยานสุวรรณภูมิที่มีต่อรูปแบบการพัฒนาพื้นที่คลองสองต้นนุ่นซึ่งเป็นชุมชนที่ถูกคัดเลือกเป็นพื้นที่ชุมชานเมืองลาดกระบัง เพื่อรองรับความเป็นเมืองสนามบินซึ่งพัฒนาโดยรอบท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ งานวิจัยนำเสนอผลการศึกษาประวัติความเป็นมาของท่าอากาศยานและการพัฒนาชุมชนคลองสองต้นนุ่น เพื่อวิเคราะห์การเปลี่ยนแปลงและผลกระทบต่อพื้นที่ศึกษาในมิติกายภาพ สังคมและเศรษฐกิจ โดยพิจารณาตามกรอบเวลาให้สอดคล้องกับการพัฒนาท่าอากาศยานสุวรรณภูมิใน 3 ช่วงเวลา ได้แก่ ช่วงก่อนท่าอากาศยานเปิดใช้บริการ (พ.ศ. 2548) ช่วงหลังท่าอากาศยานเปิดใช้บริการ (พ.ศ. 2558) และช่วงท่าอากาศยานสร้างระยะ 2 (พ.ศ. 2562) ผลการศึกษาพบว่า ช่วงที่ 1 พื้นที่ส่วนใหญ่ของพื้นที่ศึกษายังเป็นพื้นที่เกษตรกรรม ในช่วงที่ 2 เป็นการเติบโตของพื้นที่ชุมชนและที่อยู่อาศัยซึ่งตั้งถิ่นฐานอย่างกระจัดกระจาย พื้นที่เกษตรกรรมลดลง ในช่วงที่ 3 การเติบโตของชุมชนที่อยู่อาศัยมีมากขึ้น เมืองมีความกระจัดกระจายมาก อีกทั้งยังมีการตั้งถิ่นฐานริมเส้นทางมากขึ้น พื้นที่เกษตรกรรมลดลง นอกจากนี้ยังพบการใช้ประโยชน์ที่ดินและอาคารที่ไม่สอดคล้องกฎกระทรวงผังเมืองรวมกรุงเทพฯ โดยเฉพาะคลังสินค้าและคลังขนส่งสินค้า ที่ยังคงเติบโตอย่างต่อเนื่อง