การศึกษารูปแบบการจัดเก็บและบริหารข้อมูลอัตลักษณ์บุคคลเพื่อนำมาประยุกต์ใช้ในศาลยุติธรรม

การศึกษารูปแบบการจัดเก็บและบริหารข้อมูลอัตลักษณ์บุคคลเพื่อนำมาประยุกต์ใช้ในศาลยุติธรรมมีวัตถุประสงค์เพื่อสรรหาแนวทางที่จะนำนวัตกรรมหรือเทคโนโลยีดิจิทัลที่เหมาะสมมาใช้งานร่วมกับข้อมูลอัตลักษณ์บุคคลแล้วสามารถนำไปประยุกต์ใช้งานเพื่อสนับสนุนให้ทุกหน่วยงานในสังกัดสำนักงานศาลยุติธรรมและศาลยุติธรรมทั่วประเทศปฏิบัติงานได้อย่างมีประสิทธิภาพภายใต้ข้อจำกัดหรือสภาพสังคมที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน การศึกษาวิเคราะห์จะใช้รูปแบบการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) โดยเป็นการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพ แบบการวิเคราะห์เชิงพรรณนา (Descriptive Analysis) ทั้งการวิจัยเชิงเอกสาร (Documentary Research) จากแหล่งข้อมูลทุติยภูมิ (Secondary Data) อันได้แก่ บทความ งานวิจัย จากแหล่งทรัพยากรหรือหน่วยงานต่าง ๆ ที่เชื่อถือได้ ทั้งที่อยู่ในรูปแบบหนังสือหรือเว็บไซต์ที่เป็นทางการ รวมไปถึงการสังเกตการณ์กรณีตัวอย่างการใช้งานจริงในหน่วยงานภาครัฐของไทย เพื่อให้ทราบถึงหลักการ แนวคิด ทฤษฎีของไบโอเมตริกแต่ละรูปแบบ การประยุกต์ใช้งานในกระบวนการยุติธรรมของต่างประเทศและประเทศไทย กฎหมายหรือมาตรฐานที่เกี่ยวข้อง จุดเด่นและข้อควรระวังหากนำมาใช้งาน และแนวโน้มของการประยุกต์ใช้ในกระบวนการยุติธรรมในอนาคต ทั้งนี้ เพื่อรวบรวมข้อมูลมาวิเคราะห์และพิจารณาว่า ศาลยุติธรรมควรนำเทคโนโลยี ไบโอเมตริกมาประยุกต์ใช้ภายในองค์กรหรือไม่ หากคำตอบคือเห็นควร จะมีแนวทางที่สามารถนำมาประยุกต์ใช้ให้เข้ากับแต่ละภารกิจของศาลยุติธรรมได้อย่างไร และจะเลือกใช้เทคโนโลยีไบโอเมตริกในรูปแบบใดกับภารกิจใดบ้าง จากการศึกษาพบว่า เทคโนโลยีไบโอเมตริกเหมาะสมที่จะนำมาประยุกต์ใช้งานร่วมกับข้อมูลอัตลักษณ์บุคคลเพื่อสนับสนุนการดำเนินงานของศาลยุติธรรม ซึ่งแบ่งเป็นงานด้านการพิจารณาอรรถคดีของศาลยุติธรรมทั่วประเทศ กับงานด้านธุรการภายในสำนักงานศาลยุติธรรม โดยลายนิ้วมือ ใบหน้า และม่านตา เป็นรูปแบบของไบโอเมตริกที่เห็นควรนำมาใช้งาน แต่จะใช้รูปแบบใดกับภารกิจใดนั้น จะพิจารณาจากคุณสมบัติของไบโอเมตริกที่ลักษณะเฉพาะตัวเหมาะสมกับภารกิจงาน และเมื่อนำมาใช้งานแล้วผลลัพธ์ที่ได้จะต้องสอดคล้องกับวัตถุประสงค์ของแต่ละภารกิจ พร้อมทั้งข้อมูลมีคุณภาพตามมาตรฐานสากลที่ทั่วโลกยอมรับ และสุดท้ายคือประโยชน์ที่ได้รับควรคุ้มค่ากับงบประมาณที่ลงทุนไป