การศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการเปิดเผยข้อมูลด้านสิ่งแวดล้อม สังคมและบรรษัทภิบาลกับผลการจัดอันดับความน่าเชื่อถือของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการเปิดเผยข้อมูลด้านสิ่งแวดล้อม สังคม และบรรษัทภิบาลกับผลการจัดอันดับความน่าเชื่อถือ และระดับการเปิดเผยข้อมูลด้านสิ่งแวดล้อม สังคมและบรรษัทภิบาลของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย โดยเก็บข้อมูลคะแนนด้านสิ่งแวดล้อม สังคมและบรรษัทภิบาลที่ประเมินโดยบริษัท Refinitiv และผลการจัดอันดับความน่าเชื่อถือจากบริษัท ทริสเรทติ้ง จำกัด ในช่วงปีพ.ศ. 2562 – 2565 ซึ่งมีกลุ่มตัวอย่างทั้งหมด 208 บริษัท การศึกษาครั้งนี้ใช้การวิเคราะห์สถิติเชิงพรรณนาเพื่อศึกษาระดับของการเปิดเผยข้อมูล การวิเคราะห์สหสัมพันธ์และการวิเคราะห์การถดถอยแบบพหุคูณเพื่อหาความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรผลการศึกษาพบว่ามีเพียงคะแนนด้านสังคมที่มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับผลการจัดอันดับความน่าเชื่อถือ และคะแนนด้านสิ่งแวดล้อมมีความสัมพันธ์ผลเชิงลบ ส่วนคะแนนรวมและคะแนนด้านสิ่งแวดล้อมไม่มีความสัมพันธ์ต่อผลการจัดอันดับความน่าเชื่อถือ แสดงให้เห็นว่าในด้านความยั่งยืน ถ้าหากบริษัทให้ความสำคัญในด้านสังคม อาจจะทำให้ได้รับผลการจัดอันดับความน่าเชื่อถือที่เพิ่มมากขึ้นได้ แต่ในด้านการเงินยังมีความสัมพันธ์ที่ส่งผลต่อการจัดอันดับความน่าเชื่อถืออยู่ โดยขนาดของกิจการส่งผลเชิงบวกต่อผลต่อการจัดอันดับความน่าเชื่อถือ อัตราส่วนหนี้สินต่อส่วนของเจ้าของส่งผลเชิงลบต่อผลต่อการจัดอันดับความน่าเชื่อถือ แต่อัตราส่วนผลตอบแทนต่อสินทรัพย์ไม่มีความสัมพันธ์กัน ดังนั้นบริษัทควรให้ความสนใจในการบริหารให้มีสินทรัพย์รวมที่เพิ่มขึ้น ซึ่งแสดงถึงขนาดของกิจการ และมีอัตราส่วนหนี้สินต่อส่วนของเจ้าของลดลง เพื่อแสดงถึงความมั่นคงและการบริหารจัดการบริษัทได้อย่างมีประสิทธิภาพ ทำให้อาจได้รับผลการจัดอันดับความน่าเชื่อถือที่ดีขึ้นได้