Plangebied Sleedoornpad te Groningen

De oudste sporen in het plangebied zijn greppels uit de late ijzertijd/Romeinse tijd. Deze zullen een functie gehad hebben bij de ontwatering van het gebied, of als perceel - of erfgrenzen. In het gebied ten noorden van de Paddepoelsterweg zijn gelijk gerichte sloten aangetroffen. Deze zijn niet afgebeeld op de kadastrale minuut uit circa 1830 of jongere topografische kaarten. Deze sloten bevatten geen vondsten, ook zat er geen baksteenpuin in de vulling. Zij zijn ingegraven in een cultuurlaag met vondsten uit de ijzertijd/Romeinse tijd en middeleeuws kogelpotaardewerk. Deze sloten dateren waarschijnlijk uit de late middeleeuwen. Onder het huidige fietspad zijn resten van de voormalige Paddepoelsterweg gevonden. Deze liep vanaf de Hondsrug het kleigebied ten noorden van de stad in. Onder en naast de voormalige Paddepoelsterweg zijn bermsloten aangetroffen met vondstmateriaal uit de nieuwe tijd. De vondsten bestaan uit aardewerk, dierlijk bot en leer. De aardewerkvondsten bestaan uit terpaardewerk uit de late ijzertijd tot en met Romeinse tijd. Verder zijn fragmenten kogelpotaardewerk gevonden waarvan de meeste niet nader te dateren zijn dan middeleeuws. Uit de nieuwe tijd is steengoed, roodbakkend aardewerk, witbakkend aardewerk en porselein geborgen. Het dierlijk bot is afkomstig van rund, paard en schaap/geit. De leervondsten betreffen fragmenten van één schoen uit de periode 1850 tot 1950.