Stuartweg 13 te Vianen, gemeente Vijfheerenlanden

ADC ArcheoProjecten heeft in december 2023 een bureauonderzoek uitgevoerd voor de locatie Stuartweg 13 te Vianen, gemeente Vijfheerenlanden. De aanleiding voor het onderzoek is de voorgenomen sloop van de huidige loodsen op kadastrale percelen nummers 3654 en 3816 en de bouw van één nieuwe, grotere loods aldaar met ca. 795 m2 vloeroppervlak. De fundering van de nieuwbouw zal bestaan uit een betonnen strokenfundering langs de randen van de te realiseren bedrijfshal, waarop een betonplaat rust. De onderkant van de fundering zal tot 70-80 cm onder het maaiveld reiken. De strokenfundering van de huidige loods reikt tot ca. 80 cm -mv; de funderingswijze van de kleine loods is onbekend. In het vigerende bestemmingsplan heeft het plangebied de dubbelbestemming Waarde Archeologie, waarbij archeologisch onderzoek verplicht is bij bodemverstoringen met een oppervlak groter dan 30 m2 en dieper dan 30 cm beneden het maaiveld. Omdat de voorgenomen plannen deze vrijstellingsgrenzen overschrijden, dient de initiatiefnemer in het kader van de omgevingsvergunning een rapport te overleggen waarin naar oordeel van de bevoegde overheid de archeologische waarde van het plangebied voldoende is vastgesteld. In het kader van dit proces heeft het in dit rapport beschreven bureauonderzoek plaatsgevonden. Het plangebied is gelegen in een stroomgordelgebied, alwaar de Tienhoven-stroomgordel actief is geweest tot ca. 6200 jaar BP. Deze stroomgordel is opgevuld met komklei, en was een drassig gebied dat in het verleden ongeschikt was voor bewoning. Ten zuiden van het plangebied zijn oeverafzettingen aangetroffen die hoger lager en dus mogelijk wel geschikt waren voor bewoning vanaf de Bronstijd, maar boringen hebben aangetoond dat deze oeverafzettingen in de wijde omgeving veelal afgegraven en/of verstoord zijn en dus geen kans meer bieden op de aanwezigheid van archeologische resten. Pas vanaf de Late Middeleeuwen, als op grote schaal aanleg van dijken en sloten en ontginningen plaatsvinden, zal het gebied in gebruik kunnen zijn genomen voor landbouw en/of veeteelt. Historische bronnen wijzen uit dat het plangebied tot in de jaren ’70 van de vorige eeuw als weidegebied in gebruik was. In de jaren ’70 is het gebied in gebruik genomen als het huidige industriegebied. De bodemomstandigheden van het plangebied zijn tot aan de Late Middeleeuwen ongeschikt geweest voor bewoning. Incidenteel kunnen sporen van percelering en landgebruik aanwezig zijn, die dateren in de Late Middeleeuwen of Nieuwe tijd. De kans op aanwezigheid van archeologische resten is laag en de informatiewaarde van verwachte resten is ook laag. Bovendien zullen de ingrepen voorbij de bestaande verstoring, de geplande smalle strokenfundering, grotendeels plaatsvinden op de locatie van de huidige funderingen en dus een zeer beperkte impact hebben op eventuele archeologische resten.