Neerijnen, Van Pallandtweg 1 (Gemeente West Betuwe, Gd.) Een Archeologisch Bureauonderzoek & Inventariserend Veldonderzoek (IVO-O) Verkennende en Karterende Fase

<p>In verband met de geplande uitbreiding van een elektriciteitsregelstation is een archeologisch onderzoek uitgevoerd aan de Van Pallandtweg 1 te Neerijnen, gemeente West Betuwe, provincie Gelderland. Voor de nieuwbouw is graafwerk nodig zoals het aanleggen van funderingen. Deze bodemingrepen vormen een bedreiging voor eventueel aanwezige archeologische waarden. Het doel van het onderzoek is om vast te stellen wat de kans is op de aanwezigheid van archeologische waarden. Het onderzoek bestaat uit een bureauonderzoek (protocol 4002) en een veldonderzoek, verkennende en karterende fase (IVO-O; protocol 4003). Bij het bureauonderzoek zijn bronnen geraadpleegd op het gebied van fysische geografie, archeologie en historische geografie. Tijdens het veldonderzoek zijn acht boringen geplaatst om de opbouw en gaafheid van de bodem te bepalen en om te zoeken naar archeologische materialen. Plangebied Van Pallandtweg 1 te Neerijnen ligt op ruim een kilometer ten noorden van de Waal. Tijdens het neolithicum stroomde er een rivier langs het plangebied waarvan met name in het noorden kans op afzettingen zijn. Uit het plangebied zijn geen archeologische waarden bekend. Vondsten uit de omgeving dateren vooral uit de late middeleeuwen en de nieuwe tijd. In het verleden is het plangebied in gebruik geweest als boomgaard en als akker. In het plangebied ligt een meters dik pakket zeer zware komklei. Door dit pakket loopt een zone met matig slappe klei met dikke zandlagen op meer dan een meter diepte. Mogelijk is dit een crevasse van de rivier die tijdens het neolithicum langs het plangebied stroomde. De afzettingen zijn van bescheiden omvang en niet sterk gerijpt waardoor ze niet geschikt lijken te zijn geweest als vestigingsplek voor de mens. Aan het maaiveld ligt een pakket lichte klei dat waarschijnlijk een oeverafzetting van de Waal is. Op basis daarvan lijkt het gebied tijdens de middeleeuwen geschikter te zijn geweest voor menselijke bewoning. In de licht klei is een bouwvoor gevormd van veertig centimeter dikte door onder meer het gebruik als akker. In het zuiden van het plangebied is in geroerde grond onder de bouwvoor op zeventig centimeter beneden maaiveld een stuk menselijk bot gevonden. Dit kan van een middeleeuws graf zijn en kan ook van grote archeologische waarde zijn als het een geringere ouderdom heeft. De enige andere aangetroffen archeologische indicatoren zijn enige spikkels baksteen in de bouwvoor.</p>