Gemeente Heeze-Leende. Plangebied De Bulders te Heeze

<p>In opdracht van gemeente Heeze-Leende heeft het onderzoeks- en adviesbureau BAAC bv een archeologisch en cultuurhistorisch bureauonderzoek uitgevoerd voor het plangebied De Bulders te Heeze.</p><p>Uit het bureauonderzoek blijkt dat het plangebied deel uitmaakt van een langgerekte noordwest-zuidoost georiënteerde strook met hoge dekzandruggen langs de westelijke zijde van het beekdal van de Groote Aa. Deze dekzandruggen worden doorsneden door min of meer oost-west georiënteerde laagtes, die afwateren op de Groote Aa. Ook het plangebied wordt door een dergelijke laagte doorsneden, waarin zich in het oostelijke deel van het plangebied veen heeft ontwikkeld. Hoger gelegen gebieden, nabij een landschappelijke gradiënt, waren van oudsher aantrekkelijke vestigingsplaatsen. In de vroege middeleeuwen concentreerde de bewoning zich echter op de hogere ruggen, zoals het gehucht Kerkhof op circa 500 m ten zuiden van het plangebied. Omstreeks de dertiende eeuw werden de nederzettingen weer verplaatst naar de overgang van de hogere naar de lagere delen, langs de beekdalen. Hierbij is langs de noordelijke rand van het plangebied een nederzettingslint ontstaan. </p><p>Vanaf de vijftiende eeuw is men de bouwlanden gaan bemesten met een mengsel van plaggen en stalmest. Hierdoor is, onder andere in grote delen van het plangebied, langzamerhand een esdek ontstaan met een dikte van 50 cm of meer en raakte het oorspronkelijke bodemprofiel, en dus mogelijk aanwezige archeologische sporen, tegen bodemverstoringen beschermd. In het plangebied en de directe omgeving zijn archeologische waarden bekend uit het paleolithicum-mesolithicum en de ijzertijd tot nieuwe tijd. De aanwezigheid van archeologische waarden uit de tussenliggende waarden is echter ook niet uit te sluiten.</p><p>Op basis van de bekende archeologische vindplaatsen, de historische situatie en de geomorfologie is voor het plangebied een specifieke archeologische verwachting opgesteld. Aan de hoge dekzandruggen en flanken wordt respectievelijk een hoge en middelhoge verwachting toegekend voor archeologische waarden uit het paleolithicum tot late middeleeuwen (nederzettingen, grafvelden en vuursteenvindplaatsen). De lagere delen van landschap hebben een lage verwachting op het aantreffen van archeologische resten 'in situ'. Aan de oude nederzettingslinten, inclusief een bufferzone van 50 m, is een hoge verwachting voor archeologische waarden uit de late middeleeuwen-B tot nieuwe tijd toegekend. Voor de reeds onderzochte gebieden is de in het onderzoek vastgestelde verwachting overgenomen.</p><p>Om deze verwachting te toetsen wordt bij bodemingrepen dieper dan 40 cm -mv voor de gebieden met een (middel)hoge verwachting vervolgonderzoek aanbevolen. Voor de beekdalen wordt gezien de lage trefkans op archeologische waarden geen vervolgonderzoek geadviseerd.</p>