W. van Burgerlerplein (Soestdijkseweg Zuid 173) te Bilthoven, gemeente De Bilt

Op basis van het bureauonderzoek is een gespecificeerde verwachting opgesteld. Hieruit blijkt dat het plangebied op de overgang van een rug in het oosten naar een vlakte in het westen ligt. Het is niet bekend of het een dekzandrug of stuifzandrug is. De locatie bood voor landbouwers een goede vestigingsplaats, voor jagers-verzamelaars niet zo zeer omdat in de nabijheid geen stromend water aanwezig is. In het gebied kunnen dus archeologische waarden vanaf het Neoli-thicum verwacht worden. Een archeologische vindplaats zal bestaan hebben uit een agrarische nederzetting en zal zich manifesteren als een archeologisch sporenniveau met als gidsartefacten aardewerk en houtskool. Door de vorming van een plaggendek in het westen van het plangebied en een mogelijke stuifzandrug in het oosten van het plangebied wordt een relatief goede gaaf-heid van een eventuele archeologische vindplaats verwacht. In de 16e eeuw tot en met de 19e eeuw heeft het noorden van het plangebied deel uitgemaakt van de boerderijgrond van de Uithof en later het landgoed Jagtlust. Daarom kunnen in dit deel van het plangebied resten van bijgebouwen aanwezig zijn, resten van beer- en waterputten en resten van de parkaanleg. Op de Bonnekaarten uit de late 19e eeuw en de vroege 20e eeuw is in het westen van het plangebied een pand afgebeeld, waarschijnlijk een boerderij. Rond 1932 werd ook het zuidelijke deel van het plangebied bij het landgoed getrokken en werd een parkaanleg in Engelse stijl aangelegd. Het complex Jagtlust werd in de jaren ’30 van de vorige eeuw in gebruik genomen als gemeentehuis voor de gemeente De Bilt. In december 1944 werd het pand door de Duitsers gevorderd om plaats te maken voor het logistieke en administratieve commando van het 88e korps (die bevel voerde over de Nederlandse kustverdediging). Achter het pand werden drie bunkers aangelegd, die er nog zijn. Enkele commandoposten in Bilthoven zijn gebombardeerd maar het complex Jagtlust niet. In de tweede helft van de 20e eeuw is het zuidoostelijke deel van het plangebied gebruikt als tuingrond en hebben relatief veel bouw- en sloopactiviteiten plaats-gevonden. Daarom kan hier de bovengrond verstoord zijn geraakt. Teneinde deze verwachting te toetsen en aan te vullen is in het plangebied een verkennend booronderzoek uitgevoerd. In de boringen is goed zichtbaar dat het gebied sterk verstoord is geraakt door recente bodemingrepen. De oorspronkelijke podzolbodem en de top van de C-horizont zijn verwerkt geraakt in de 60 tot 170 cm dikke humeuze bovengrond. In de humeuze bovengrond zijn veel gele vlekken waargenomen, deze zijn afkomstig van de oorspronkelijke C-horizont. Vanwege de vele recente graafwerkzaamheden in het gebied is het potentiële archeo-logische sporen- en vondstenniveau niet meer intact. Daarom worden in het gebied geen archeo-logische waarden verwacht. Op basis van het booronderzoek kunnen geen eenduidige uitspraken worden gedaan over de aanwezigheid van resten van de tuinaanleg, de laat 19e eeuwse bebouwing en resten uit de Tweede Wereldoorlog. Dergelijke resten zijn niet met prospectief onderzoek op te sporen. De (mogelijk aanwezige) resten gerelateerd aan de tuinaanleg en de laat 19e eeuwse bebouwing worden niet als archeologisch waardevol beschouwd. De verwachting voor resten uit de Tweede Wereldoorlog blijkt echter staan.