การเปรียบเทียบประสิทธิภาพของตัวแบบการถดถอยข้อมูลแบบนับที่มีผลกระทบจากค่าศูนย์เฟ้อ

เนื่องจากตัวแบบการถดถอยของข้อมูลแบบนับมีจำนวนมาก การเลือกใช้ตัวแบบที่เหมาะสมกับข้อมูลจึงเป็นสิ่งสำคัญ ตัวแบบดังกล่าวจะมีความเหมาะสมแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับระดับของการกระจายและค่าศูนย์เฟ้อของข้อมูลตัวแปรตอบสนอง จึงไม่สามารถสรุปได้อย่างชัดเจนว่าตัวแบบใดมีประสิทธิภาพดีในลักษณะของข้อมูลที่แตกต่างกัน งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบประสิทธิภาพของตัวแบบการถดถอยข้อมูลแบบนับสำหรับข้อมูลที่มีการกระจายเกินเกณฑ์และค่าศูนย์เฟ้อในสถานการณ์ต่าง ๆ การศึกษานี้ใช้ตัวแบบทั้งหมด 7 ตัวแบบ ได้แก่ ปัวซงนัยทั่วไป, ทวินามเชิงลบ, คอนเวย์แม็กเวลล์ปัวซง, เรขาคณิต, ทวินามเชิงลบค่าศูนย์เฟ้อ, คอนเวย์แม็กเวลล์ปัวซงค่าศูนย์เฟ้อ และเรขาคณิตค่าศูนย์เฟ้อ ผ่านการจำลองสถานการณ์และประยุกต์ใช้กับข้อมูลจริง ข้อมูลจำลองทั้งหมด 12 สถานการณ์ถูกสร้างขึ้นจากการกำหนดระดับความรุนแรงของการกระจายและศูนย์เฟ้อ และใช้ข้อมูลจริง 3 ชุดที่มีขนาดตัวอย่างแตกต่างกัน เกณฑ์การเปรียบเทียบประสิทธิภาพของตัวแบบ คือ รากค่าคลาดเคลื่อนกำลังสองเฉลี่ย, ผลต่างเกณฑ์สาระสนเทศของอะกะอิเกะ และอัตราความสำเร็จ จากการจำลองสถานการณ์ พบว่า เมื่อข้อมูลมีการกระจายเกินเกณฑ์และค่าศูนย์เฟ้อเพิ่มมากขึ้น พบว่าตัวแบบคอนเวย์แม็กเวลล์ปัวซงค่าศูนย์เฟ้อ มีประสิทธิภาพมากที่สุด แต่ในทางตรงข้าม เมื่อข้อมูลมีค่าศูนย์เฟ้อลดลง ตัวแบบคอนเวย์แม็กเวลล์ปัวซง มีประสิทธิภาพมากที่สุดและตัวแบบปัวซงนัยทั่วไป มีประสิทธิภาพดีในกรณีที่มีการกระจายเกินเกณฑ์มากและไม่มีค่าศูนย์เฟ้อ นอกจากนี้ยังพบว่าผลการศึกษาข้างต้นสอดคล้องกับผลการวิเคราะห์ข้อมูลจริง