Verslag van het archeologisch bureau- en booronderzoek voor het project parkeren oostzijde markt te Eersel

<p>Conclusie en Aanbeveling<br>In de directe omgeving van het plangebied zijn in het verleden archeologische vondsten en structuren uit verschillende perioden waargenomen en het terrein is bedekt met een beschermende humeuse toplaag van 50-85 cm dikte. Verder grenst het terrein aan de historische kern van Eersel. Anderzijds werd (en wordt) het terrein gekenmerkt door relatief hoge grondwaterstanden. Voor het plangebied moet dan ook uitgegaan worden van een middelhoge tot hoge trefkans op behoudenswaardige archeologische resten. Vondsten en structuren die samenhangen met de Laat middeleeuwse en nieuwtijdse (1350-1750 na Chr.) bewoning langs de Markt kunnen in theorie al gevonden worden in de dikke humeuse bovengrond. De kans dat grondsporen uit deze periode tijdens de herinrichting van het plangebied verloren zullen gaan neemt af naarmate de afstand tot de historische markt toe neemt. Oudere archeologische resten zijn pas te verwachten onder de soms wel 85 cm dikke beschermende deklaag. Vanwege de nattigheid moet het gebied langere perioden in de geschiedenis minder geschikt zijn geweest voor bewoning. Dit geldt met name voor het oosten van het terrein. De laatste jaren is door archeologisch onderzoek elders echter steeds duidelijker geworden dat juist in de natte zones van het landschap bijzondere sporen van menselijke activiteiten kunnen worden aangetroffen. Bij deze archeologische sporen gaat het meestal niet om zaken die een met nederzettingen vergelijkbare oppervlakte innemen, maar om moeilijker te traceren elementen van beperkte omvang zoals houtconstructies bij voorden en rituele deposities. De kans op het aantreffen van dergelijke archeologische fenomenen is niet hoog maar zeker niet uit te sluiten. Bovendien kan het gaan om resten met een hoge wetenschappelijke waarde.</p><p>Gezien de kans dat al op enkele decimeters diepte archeologische waarden kunnen liggen is een inventariserend archeologisch veldonderzoek aan te bevelen bij al het grondverzet dat dieper gaat dan 30 cm onder het huidige maaiveld. Boren is onder de gegeven omstandigheden niet de juiste methode om archeologische resten op te sporen. Grondsporen uit de periode (Late Middeleeuwen en Nieuwe Tijd (1350-1750 na Chr.) zijn in de boor niet of nauwelijks van recente verstoringen te onderscheiden, voor het westen van het terrein bestaat onduidelijkheid over de herkomst van de bovengrond en in het natte oosten van het terrein moet met name gerekend worden met moeilijk te traceren archeologische fenomenen van beperkte omvang. Aanbevolen wordt dan ook om op het terrein een inventariserend veldonderzoek door middel van proefsleuven uit te voeren.</p>